าดูถูกหลินมู่อวี่และฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนว่าเป็นเพียงสามัญชนธรรมดาอีกแล้ว!
ใบหน้าฉู่ฮว๋ายเหมี่ยนเต็มไปด้วยความสุข ตระกูลฉู่เป็นเพียงสามัญชนมานานหลายพันปี ในที่สุดก็สามารถเปลี่ยนแปลงในยุคนี้!
“วาโย พิรุณ วายุ อสนี…สี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยน…”
ฉินอินทวนคำพูดก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เป็นชื่อที่เหมาะสมจริง! ขอแสดงความยินดีแก่พี่อาอวี่ที่ได้เป็นหนึ่งในสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ในที่สุดก็ได้เลื่อนยศระดับเดียวกับผู้บัญชาการเฟิงและพี่ฉินเหลย!”
หลินมู่อวี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข “ขอบพระทัยความกรุณาขององค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”
พูดจบหลินมู่อวี่ก็เก็บเหรียญตรามังกรอันล้ำค่านี้ลงถุงสรรพสิ่ง
…
จากนั้นฉินจิ้นก็มอบรางวัลแก่จอมยุทธ์อันดับที่ห้าถึงอันดับที่สิบสอง แม้พวกเขาจะไม่ได้รับรางวัลมากมายเท่ากับสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยน ทว่าผู้ที่อยู่ในกองทัพล้วนได้เลื่อนขั้น ส่วนผู้ที่ไม่ได้เป็นทหารต่างก็ได้รับอย่างน้อยคนละหนึ่งหมื่นเหรียญทอง ซึ่งเป็นจำนวนไม่น้อยเลย
“ขอแสดงความยินดีกับเจ้าเด็กน้อยหลิน ในที่สุดก็ได้เป็นขุนนาง!”ชวีฉู่ที่อยู่ด้านข้างกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลินมู่อวี่ยิ้ม “โถ่ ท่านอาวุโสฉู่ หยุดหยอกล้อข้าได้แล้ว สมญานามสี่อัศวินแห่งเมืองหลันเยี่ยนเป็นเพียงทหารตัวเล็กจ้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าท่านเท่านั้น จริงสิ ท่านอาวุโสฉู่จะไปเป็นอาจารย์ขององค์หญิงจริงๆ หรือ?”
“ฝ่าบาทมีความประสงค์เช่น
