“เคร้ง!”
หลังจากปัดป้องการโจมตีอันหนักหน่วงจากกระบี่วิญญาณมังกรได้ ฉินเหยียนก็ใช้ความสามารถในการพลิกแพลงการโจมตี กระแทกหอกเขี้ยวอัคคีลงกับพื้น! หอกยาวกลายร่างเป็นอสรพิษเพลิงเลื้อยเข้าจู่โจมเท้าของหลินมู่อวี่!
หลินมู่อวี่ฉีกยิ้มก่อนจะกระโดดถอยไปหลายก้าวเพื่อหลบการโจมตีจากฝ่ายตรงข้าม ก่อนจะปักกระบี่ลงพื้นเรียกกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรขึ้นมาป้องกัน! เมื่อได้ทีหลินมู่อวี่กระโจนออกไปพร้อมกับตวัดกระบี่สามครั้งทำลายวิญญาณยุทธ์เกล็ดมังกรของฉินเหยียน จนอีกฝั่งเซถอยหลังไป!
หลังจากสามสิบยกผ่านไป ปราณยุทธ์ของฉินเหยียนลดฮวบอย่างมากเมื่อเทียบกับหลินมู่อวี่ เขาจึงไม่รีรอรีบปล่อยหอกเขี้ยวอัคคีลงบนพื้นและโค้งคำนับแก่หลินมู่อวี่ “ข้าขอยอมแพ้ขอรับท่านหลินมู่อวี่! ท่านพี่เอาชนะข้าได้ทั้งที่ยังไม่ได้ใช้พลังประหลาดนั่นด้วยซ้ำ…”
“เจ้ายอมแพ้ข้าแล้วสินะอาเหยียน”
หลินมู่อวี่คำนับกลัวก่อนจะหัวเราะออกมา พลังประหลาดที่ฉินเหยียนกล่าวคงจะหมายถึงพลังฌานเจ็ดประทีป…หลายคนรู้ว่าหลินมู่อวี่มีวิชาลับทว่าไม่มีใครรู้ว่าคือวิชาอะไร นั่นยิ่งทำให้มันน่าสงสัยขึ้นไปอีก
ในที่สุดก็เข้าสู่รอบสี่คนสุดท้าย!
หลินมู่อวี่ออกจากลานประลองพร้อมกับฉินเหยียนที่ถือกระบี่วิญญาณมังกร ฉินเหยียนหันมามองหอกเขี้ยวอัคคีของตนก่อนจะพบว่ามีรอยเล็กๆ ปรากฏอยู่ เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนใจสลาย “ท่านพี่ กระบี่นี่ยิ่งใหญ่มาจากไหนกันถึงได้สร้า
