ารโจมตีตั้งแต่ยกแรกกระทั่งแพ้ไป
คู่ที่สาม…หลินมุ่อวี่ปะทะฉินเหยียน
แม้จะเป็นคู่ต่อสู้ในลานประลองทว่าทั้งสองก็ยังเป็นสหายกันอยู่ หลินมู่อวี่ชักกระบี่วิญญาณมังกรออกมาพร้อมกับฉินเหยียนที่ตั้งท่าด้วยหอกเขี้ยวอัคคี เสียงร้องของผู้ชมบนอัฒจันทร์ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ หลินมู่อวี่ที่เป็นถึงบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิถูกบรรดาสาวน้อยใหญ่จับจ้องและโบกมือให้กำลังใจเป็นพิเศษ “ท่านหลินมู่อวี่สู้ๆ!”
“ตุบ!”
หังเสี่ยวซีกระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะและแสดงท่าทีไม่พอใจก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสายตาริษยา “หึ! หลินมู่อวี่เป็นอะไรกับพวกหล่อนงั้นหรือจึงส่งเสียงอย่างออกหน้าออกตาถึงเพียงนี้…ข้าไม่ชอบใจเลย!”
ฉินอินหัวเราะลั่น “เจ้าช่างขี้แยเสียจริงนะเสี่ยวซี…”
“ข้า…ข้า…”
ถังเสี่ยวซีเม้มริมฝีปาก ด้วยไม่อยากยอมรับว่าตัวเองเป็นคนขี้แยจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเง้างอด “เสี่ยวอินล้อเลียนข้า! เจ้ามีความสุขนักรึที่ผู้หญิงพวกนั้นเอ่ยชมมู่มู่?!”
ฉินอินส่ายหัวก่อนจะกล่าวด้วยแววตาอันอ่อนโยน “ไม่เลย…ข้าดีใจที่ทุกคนต่างชื่นชอบท่านพี่ ทว่าเมื่อไรก็ตามที่ข้าได้ครองราชย์…ข้าจะลดเงินเดือนพ่อของพวกนางให้หมด”
ถังเสี่ยวซีมองอย่างนับถือ “สมกับเป็นเจ้าจริงนะเสี่ยวอิน…”
……………………
