่งเซนติเมตร “ข้าชนะได้หรือยัง?”
หลิงเฟิงหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาไม่กล้าอวดดีเพราะงานประลองยุทธ์นี้ได้ลงนามข้อตกลงการตายในสนามไว้ หากหลินมู่อวี่สังหารเขาที่นี่พ่อของเขาก็ไม่มีสิทธิ์ล้างแค้น หลิงเฟิงจึงได้แต่พยักหน้าและเอ่ยขึ้น “วิชากระบี่ของท่านหลินมู่อวี่ช่างน่าอัศจรรย์ ข้า…หลิงเฟิงผู้นี้ยอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี!”
“ชิ้ง!”
หลินมู่อวี่เก็บกระบี่เข้าฝักก่อนจะหันมาคำนับ “ขอบคุณที่ให้ข้าชนะ!”
หลิงเฟิงลุกขึ้นด้วยท่าทีอันหยิ่งผยองเช่นเคยก่อนจะคำนับ “ขอบคุณในความเมตตาของท่านหลินมู่อวี่ ข้าแพ้แล้ว!”
เมื่อหลิงเฟิงเดินออกจากลานประลองไป เสียงปรบมือจากอัฒจันทร์ผู้ชมก็ดังกึกก้องขึ้น ฉินอินและถังเสี่ยวซีลุกขึ้นปรบมือ ฉินจิ้นพยักหน้าให้เขาด้วยความภาคภูมิใจในบุตรบุญธรรมของตน สำหรับฉินจิ้นต่อให้หลินมู่อวี่ไม่เทียบวิชายุทธ์กับหลิงเฟิงก็ดูเหนือกว่ามาก
หลินมู่อวี่เดินออกจากลานประลองและรอศึกต่อไปอย่างใจเย็น
หลายคู่ผ่านไปในที่สุดก็ถึงการประลองหลักเสียที ฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนปะทะเจิ้งฟาง! นี่เป็นการต่อสู้ที่ซับซ้อนและค่อนข้างลำบากใจสำหรับฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยน เพราะเจิ้งฟางผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเจิ้งเซียงก็คือลูกพี่ลูกน้องของตนด้วย หากเขาชนะเจิ้งเซียงคงไม่พอใจเป็นแน่ จวนเสินโหวได้วางแผนจัดคู่ให้เขามาเป็นอย่างดี…เพราะพวกนั้นอยู่ข้างเจิ้งฟาง และเจิ้งอี้ฝานต้องโมโหอย่างมากแน่หากเจิ้งฟางแพ้ ถึงกระนั้นฉู๋ฮว๋ายเหมี่ยนก็
