“ฟุบ…ฟุบ…”
เถาวัลย์น้ำเต้าทองพุ่งทะลุพื้นมัดอสูรเทวาทันใด! ด้วยหนามแหลมที่ทะลวงผิวหนังทำให้มันหลุดจากสถานะล่องหน
“ฟิ้ว!”
ลูกศรอาบยาพิษของเว่ยโฉวฝ่าลมหิมะพุ่งเข้าใส่ตาข้างที่เหลือของอสูรเทวาจนเลือดพุ่งกระฉูด ดวงตาทั้งสองข้างถูกยิงบอด มันเหวี่ยงตัวไปมาและคำรามด้วยความโกรธแค้น แม้กระทั่งสูญเสียการมองเห็นไปแล้วยังไม่สามารถทำให้ความกระหายเลือดของมันลดลงได้ ช่างเป็นอสูรที่ดุร้ายเสียจริง!
หลินมู่อวี่กระโจนเข้าไปด้วยฝีเท้าดาวตกพร้อมกระบี่ในมือ ก่อนจะใช้หมัดซ้ายที่เคลือบด้วยพลังฌานเจ็ดประทีป ซัดเข้าที่ใบหน้าของอสูรเทวาอย่างแรง!
“เปรี้ยง!”
พลังชกอันมหาศาลผลักอสูรร้ายจนกระเด็น ด้วยสัญชาตญาณความป่าเถื่อนมันพยายามกัดโต้ตอบทว่าหลินมู่อวี่หลบได้ทัน เขี้ยวคมงับอากาศอย่างแรง พลังกรามและความเร็วของมันช่างน่ากลัวยิ่ง แต่เมื่อเทียบกับฝีเท้าดาวตกแล้วยังช้ากว่านัก
“โฮก…”
อสูรเทวาสะบัดหัวไปมา การโจมตีเริ่มส่งผลต่อร่างกาย เนื่องจากมันเหลือพลังกายไม่มากทั้งพลังวิญญาณก็อาจใช้ได้อีกเพียงหนึ่งในสิบเท่านั้น
เมื่อเทียบกับหลินมู่อวี่ที่ยังเหลือปราณยุทธ์ถึงหกในสิบอสูรเทวะย่อมเสียเปรียบกว่ามาก สำหรับหลินมู่อวี่แล้วเขานับว่าโชคยังดีที่น้ำยามอมเมาได้ผล มิเช่นนั้นคงไม่สามารถกดดันอีกฝ่ายได้ถึงเพียงนี้ ต่อให้อสูรร้ายจะใช้พลังทั้งหมดที่มีเข้าจู่โจมก็มิอาจชนะหลินมู่อวี่ที่ใช้ยาพิษได้!
“ฉับ!”
กระบี่วิญญาณมังกรที่ห่อหุ้มด้
