วยเปลวเพลิงฟันเข้ากลางลำคอของอสูรเทวา! เลือดสดๆ สาดกระเซ็นไปทั่วพื้น อสูรเทวาที่ถูกยาพิษไม่มีพลังมากพอจากสร้างเกราะขึ้นมาป้องกัน ดังนั้นเพียงการโจมตีเดียวก็สร้างแผลลึกกว่ายี่สิบเมตรจนเห็นกระดูก!
“โฮก!”
อสูรเทวาร้องคำรามเหวี่ยงหัวไปมาพร้อมกับสะบัดคมหางใส่หลินมู่อวี่ ทว่ากลับหลับหลีกมันได้อย่างง่ายดายเพราะมันเคลื่อนที่ช้าลงมาก
หลินมู่อวี่กระโจนเข้าไปและฟันซ้ำที่แผลเดิมอีกครั้ง!
“โฮก…”
อสูรเทวาคร่ำครวญออกมาอย่างน่าสมเพช กระดูกลำคอถูกสะบั้นจนแหลกด้วยกระบี่วิญญาณมังกรอันแหลมคมที่ห่อหุ้มด้วยปราณยุทธ์ของหลินมู่อวี่
“โฮก…”
อสูรร้ายใกล้ตายพยายามส่งเสียงร้อง ทันใดนั้น…มันก็ผงกหัวขึ้นและปล่อยคลื่นแสงออกมา!
หลินมู่อวี่เมื่อเห็นดังนั้นจึงรีบสร้างกำแพงน้ำเต้าขึ้นมาป้องกันตนเอง กำแพงสีทองปะทะกับคลื่นแสงอันมหาศาล เว่ยโฉวและคนอื่นๆ ช่วยอะไรไม่ได้นอกจากต้องรีบถอยออกไปให้ไวที่สุด
“ฟึบ!”
หลินมู่อวี่กระโดดขึ้นจากพื้นและม้วนตัวกลางอากาศ เขาผสานพลังทั้งหมดเข้ากับกระบี่และโจมตีอีกครั้ง!
“ชิ้ง…”
เสียงกรีดร้องเหล็กแหลมคมชัดกว่าทุกครั้ง ด้วยการพลังทั้งหมดส่งผลให้กระบี่วิญญาณมังกรเปล่งแสงประกาย ก่อนจะฟันฉันเข้าที่หัวของอสูรเทวา! “ฝุบ!” หัวของอสูรร้ายกลิ้งลงบนพื้นขาวทั้งที่ร่างของมันยังวาดกรงเล็บและสะบัดหางไปทั่ว ใช้เวลาราวหนึ่งนาทีกว่าร่างของมันจะแน่นิ่งไป
“พระเจ้า…”
เว่ยโฮวและองครักษ์คนอื่นต่างพากันตกตะลึง แ