ลิดเพลินกับซุปอุ้งเท้าหมี หลินมู่อวี่ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่าง!
“บัดซบ!”
หลินมู่อวี่สบถพลางวางถ้วยซุปลงและใช้ทักษะชีพจรวิญญาณตรวจจับทันที เขาเร่งเล็งเป้าหมายไปที่อสูรเทวาที่บัดนี้ไม่ได้ปกปิดจิตสังหารของมันอีกแล้ว ดูเหมือนมันจะบาดเจ็บสาหัสพอตัว…
อย่างไรก็ตามแม้จะบาดเจ็บเพียงไหน แต่ด้วยพลังของมันสามารถฆ่าพวกหลินมู่อวี่ได้อย่างง่ายดาย
อสูรเทวาซ่อนตัวอยู่ในป่าห่างจากพวกหลินมู่อวี่ไม่ถึงร้อยเมตร ด้วยฌานสัมผัสทำให้รู้ว่าอสูรเทวากำลังนั้นอ่อนแอลงอย่างมากจากธนูของเว่ยโฉว คันศรกลืนปีศาจหลอมมาจากวิญญาณธาตุพิษ ส่งผลให้พิษนั้นแพร่กระจายสู่ร่างของอสูรและลดพลังทำให้มันอ่อนแอลงกว่าครึ่ง
อย่างไรก็ตามหลินมู่อวี่บาดเจ็บเหลือพลังอีกไม่มาก หากต้องสู้กันจริงๆ คงถูกอสูรเทวาจับฉีกเป็นชิ้นๆ และเคี้ยวเล่นไม่ต่างจากขนมเป็นแน่
ทางด้านอสูรเทวาเองก็ระมัดระวังตัวอย่างมาก มันกำลังรอโอกาสเหมาะดังเช่นก่อนหน้านี้ แต่มันคงไม่รู้ตัวว่าทุกการกระทำนั้นอยู่ในสายตาหลินมู่อวี่ทั้งหมด
หลินมู่อวี่ล้วงหาโอสถเทพประสานจากถุงสรรพสิ่ง ก่อนจะยื่นให้พวกเว่ยโฉวและเอ่ยขึ้น “ดื่มโอสถนี้คนละขวดเสียโดยเร็ว”
“โอสถนี้…คือสิ่งใดหรือขอรับ?” เว่ยโฉวถามด้วยน้ำเสียงตกใจ
“มันช่วยชีวิตเจ้าได้ รีบดื่มเสีย”
“ขอรับ!”
ทั้งสามคนเชื่อใจหลินมู่อวี่ยกดื่มโอสถโดยไว หลินมู่อวี่ดื่มในส่วนของตนก่อนจะหยิบน้ำยามอมเมาออกมาเทหน้าถ้ำให้สายลมพัดกระจายไป อสูรเทวาที่
