เว่ยโฉวเอ่ยถาม
“เปล่า”
หลินมู่อวี่กระชับเสื้อให้แน่นขึ้น “เดินทางให้เร็วกว่านี้เถิด เมืองหลันเยี่ยนยามค่ำคืนนั้นหนาวเหน็บมาก”
“ขอรับ!”
…
บนภูเขารังอินทรีลมหนาวพัดหวีดหวิวราวกับปีศาจร้าย หลินมู่อวี่นั่งอยู่ในกระโจมและค่อยๆ ปลดปล่อยทักษะชีพจรวิญญาณ ส่งผลให้จิตใจปลอดโปร่งทันที เมื่ออาการเมาหายไป หลินมู่อวี่ก็รู้สึกตื่นเต้น ด้วยความเร็วในการฝึกยุทธ์ขณะนี้ทำให้ความแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ บางทีเขาอาจสามารถควบคุมพลังสี่ประทีปได้แล้วกระมัง?
เมื่อคิดได้เช่นนี้หลินมู่อวี่ก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น
‘ฮึบ!’
หลินมู่อวี่พลันยืนขึ้นและสวมเสื้อคลุม ก่อนจะยกมือขวาขึ้นปลดปล่อยปราณยุทธ์ พลังสี่ประทีปหลั่งไหลเข้ามาในทะเลจิต ทันใดนั้น! มันก็ก่อตัวขึ้นเป็นร่างสัตว์ประหลาด ริ้วเทวาและพลังวิญญาณไหลเวียนล้อมรอบหลินมู่อวี่ส่งผลให้อากาศรอบบริเวณบิดเบือนและทุกอย่างค่อยๆ จางหายไป นี่คือพลังของสี่ประทีปที่จะบิดเบือนพื้นที่และสร้างความเสียหายแก่เป้าหมายที่อยู่โดยรอบ…
สี่ประทีปเทพมารโศกา!
‘วิ้ง’
พลังปะทุรุนแรงขึ้น และก่อนที่มันจะระเบิดหลินมู่อวี่ก็ได้เรียกพลังกลับมา ทันใดนั้น! การบิดเบือนในอากาศหายวับไป! ริ้วปราณยุทธ์แผ่กระจายทั้งสี่ทิศกลายเป็นพลังวิญญาณซึมลงสู่พื้นดิน พลังยุทธ์ของมนุษย์ก่อเกิดจากผืนแผ่นดินและท้องนภา หลังจากถูกปลดปล่อย พลังเหล่านั้นจึงกลับสู่ธรรมชาติเช่นดังเดิม
พริบตาเดียวผู้มีพลังยุทธ์ขั้นสูงใน
