ช่างน่าสนใจจริง! มาดื่มให้หมดจอก นี่เป็นครั้งแรกที่ครอบครัวเราจะได้ชิมฝีพระหัตถ์ของพ่อร่วมกัน เอาเลย มิต้องเกรงใจ”
“ขอรับ”
เมื่อดื่มจนหมดจอกหลินมู่อวี่ก็รู้สึกร้อนท้อง แม้ว่าไวน์ดอกจื่อยินจะมีกลิ่นหอม ทว่าระดับแอลกอฮอล์นั้นค่อนข้างสูง หากดื่มอย่างกระหายจะต้องเมาอย่างแน่นอน!
ในขณะที่หลินมู่อวี่กำลังครุ่นคิดว่าจะดื่มได้มากเพียงใด ฉินจิ้นก็ดันถ้วยกรงเล็บหมีตุ๋นมาให้ “อาอวี่ลองอาหารจานนี้สิ พ่อตุ๋นกรงเล็บหมีทั้งวันเพื่อให้ได้รสชาติเข้มข้น ส่วนโสมโลหิตเป็นวัตถุดิบคุณภาพดี ช่วยชำระการอุดตันของเลือด และชำระมลทินเมื่อฝึกยุทธ์ เจ้าและเสี่ยวอินควรรับประทาน”
“ขอบพระทัยขอรับเสด็จพ่อ”
“ไม่ต้องมากพิธีไป เสี่ยวอินดื่มสักจอกกับพี่ใหญ่อาอวี่สิ”
“เพคะ”
ฉินอินตักอาหารให้หลินมู่อวี่ ก่อนจะยกจอกขึ้นเมื่อเห็นอาอวี่กินไปสองคำ “พี่ใหญ่อาอวี่ เสี่ยวอินขออวยพรให้แก่การฝึกยุทธ์ของท่านพี่ หวังว่าท่านจะเข้าสู่ขอบเขตปราชญ์ในเร็ววัน ไม่สิ! ควรจะเป็นขอบเขตเทวะ!”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะยิ้ม “การเข้าสู่ขอบเขตนภาระดับสามก็ยากพอแล้ว แทบมิต้องพูดถึงขอบเขตปราชญ์หรือขอบเขตเทวะเลย กระนั้นก็ขอบคุณเสี่ยวอินสำหรับคำอวยพร…”
หลินมู่อวี่เงยหน้าและดื่มจนหมดจอก เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นถึงขนาดจอกของตำหนักเจ๋อเทียน ด้วยสองจอกใหญ่ที่ดื่มเข้าไปทำให้หลินมู่อวี่เริ่มเวียนหัว
หลินมู่อวี่ตักอาหารเข้าปากมากขึ้น ฝีมือของฉินจิ้นนั้นหาใครเปรียบ
