ในวันถัดมา แสงอาทิตย์ยามฟ้าสางสาดส่องไปทั่วเมืองหลันเยี่ยน สะท้อนกับกำแพงที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวจนเกิดประกายระยิบระยับ หลินมู่อวี่ควบม้าเข้าเมืองตรงไปยังร้านค้าจักรวรรดิด้วยหน้าอ่อนล้า
“ท่านพี่อาอวี่!”
น้ำเสียงอันอ่อนหวานของจินเสี่ยวถังดังขึ้น แม้หลินมู่อวี่จะรู้อยู่แล้วว่านี่เป็นเพียงทักษะการหว่านล้อมทางการขายของนางเท่านั้น ทว่านางก็น่ารักสมกับเป็นน้องสาวอย่างช่วยไม่ได้ เขาหัวเราะเยาะตัวเอง ช่างเป็นคนใจง่ายเสียจริง!
“ขายโอสถฝันคืนสู่สูงสุดได้ขวดละเจ็ดพันเจ็ดร้อยเหรียญทอง ทั้งหมดหนึ่งร้อยขวดเท่ากับเจ็ดแสนเจ็ดหมื่นเหรียญทอง หักค่าภาษีหนึ่งในสิบ ดังนั้นท่านพี่ได้จะได้รับทั้งสิ้นเจ็ดร้อยเหรียญเพชร เชิญท่านพี่นับเจ้าค่ะ…”
กองเหรียญเพชรขนาดใหญ่สะท้อนแสงประกายวิบวับ ร้านค้าแห่งจักรวรรดิช่างร่ำรวยเสียจริง เพราะเป็นร้านที่ขายตั้งแต่อาวุธชั้นยอดยันข้าวสารประทังชีวิต เท่านี้ก็พูดได้ว่าร้านค้าแห่งนี้เป็นหัวเรือใหญ่ที่ควบคุมเศรษฐกิจในเมืองหลันเยี่ยนไปกว่าครึ่ง ไม่แปลกใจที่จินเสี่ยวถังจะมีชื่อเสียงโด่งดังมากในเมือง สาวสวยที่ใช้เวลาไปกับการปกปิดพลังและการค้าขายเสียส่วนใหญ่ หากไม่มีใครคิดต่อต้านนางหาได้สนใจผู้ใดไม่…
หลินมู่อวี่โกยเหรียญเพชรเข้าถุงสรรพสิ่งอย่างปลื้มปีติ
จินเสี่ยวถังแอบสงสัยขณะมองหลินมู่อวี่เก็บเงินของตน สายตาสะดุดเข้ากับกระบี่วิญญาณมังกรที่เขาสะพายอยู่ หล่อนเบิกตากว้างพลางเอ่ยถาม “ท่
