านพี่ทำอาวุธใหม่หรือเจ้าคะ?”
“อืม”
“มันชื่อว่าอะไรหรือ?”
“กระบี่วิญญาณมังกร สร้างจากศิลากระด้างหลอมรวมกับวิญญาณงูมังกรหมื่นปี”
“มันดูทรงพลังมาก…”
จินเสี่ยวถังเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น “ท่านพี่จะว่าอะไรไหม…หากเสี่ยวถังอยากลองสัมผัสมันสักหน่อย? ข้ารู้สึกได้ว่ากระบี่เล่มนี้คมมากใช่หรือไม่เจ้าคะ?”
“อืม แล้วเจ้าอยากจะทดสอบมันอย่างไรเล่า?” หลินมู่อวี่ยิ้มถาม
จินเสี่ยวถังนิ่งคิดครู่หนึ่ง “ร้านค้าจักรวรรดิของเราเพิ่งได้รับโล่ที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อมาอันหนึ่ง เดี๋ยวข้าให้คนเอาโล่มาแล้ว…ลองทดสอบดาบดูได้หรือไม่เจ้าคะ?”
“ไม่มีปัญหา”
จินเสี่ยวถังเปิดประตูเรียกใครบางคนด้านนอก “ลุงหวัง ช่วยสั่งให้คนขายโล่นำโล่เกราะเพลิงอันน่าทึ่งนั้นมาให้ข้าทีเจ้าค่ะ ข้าได้ยินเขาคุยโอ้อวดตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าโล่นี่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ไม่มีอาวุธใดทำลายมันได้แม้แต่กระบี่ไร้วิญญาณ์ก็ตาม”
“ขอรับคุณหนู ข้าจะตามให้เดี๋ยวนี้! ”
ไม่นานนักลุงคนหนึ่งก็มาพร้อมกับโล่สีเพลิงในมือ เขาคือเจ้าของร้านขายโล่ที่จินเสี่ยวถังเอ่ยถึง ในวันหิมะตกชายคนนี้กลับสวมเพียงเสื้อกล้ามผ้าฝ้าย ด้วยขนหน้าอกอันรุงรังนั่นสมกับเป็นสุดยอดพ่อค้าจริงๆ เขาเดินเข้ามาพลางวางโล่ไว้กับพื้น “คุณหนูเสี่ยวถัง…เจออาวุธที่ทำลายโล่เกราะเพลิงนี้ได้แล้วหรือ? ฮ่าๆๆ ทว่าหากอาวุธนั้นแตกเป็นเสี่ยงๆ ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนนะขอรับ ข้าไม่รับประกันว่ามันจะทนความแข็งของโล่น
