และตบบ่าเฟิงสี่ “เฟิงสี่สหายข้าอย่าได้โศกเศร้าไป คนเราไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นได้ในวันสองวัน การที่เจ้าได้เป็นรองผู้บัญชาการก็เพราะความน่ายกย่องของเจ้า หากไม่มีเจ้าสักคน…ทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงกว่าสองพันคนจะยอมเชื่อฟังและทำตามคำสั่งเราเช่นนี้หรือ?”
หลินมู่อวี่กล่าวเสริม “หลัวอวี่พูดถูก เราจำเป็นต้องพึ่งพาเจ้าเพื่อสร้างความสามัคคีในวันข้างหน้านะเฟิงสี่!”
เฟิงสี่วางชามซุปลงก่อนจะประสานกำปั้นคำนับด้วยแววตาเป็นประกาย “ข้าน้อยจะทำตามอย่างไม่กังขาเลยขอรับ!”
“เราค่อยมาคุยกันต่อหลังจากที่เจ้าคัดเลือกคนแล้วเสร็จบ่ายนี้เถิด”
“ขอรับ!”
เมื่อเสร็จสิ้นอาหารกลางวัน เฟิงสี่ได้ทำการคัดสมาชิกหนึ่งพันสี่ร้อยสี่สิบสองคนไว้ ที่เหลือกว่าพันเก้าร้อยคนจะถูกคัดออกเนื่องจากเป็นพวกมือเปื้อนเลือดเคยฆ่าคนบริสุทธิ์มาก่อน โดยจะได้รับเงินคนละยี่สิบเหรียญทองและถูกขับไล่ออกจากค่ายไป หลินมู่อวี่ไม่ต้องการให้คนพวกนี้อยู่ในกลุ่ม เขาถือว่าคนคนนั้นได้สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้วเมื่อหยิบอาวุธขึ้นมาสังหารคนด้วยกันเอง
ทว่าเป็นเฟิงสี่ที่ต้องแบกรับความกดดันมหาศาลเนื่องจากหลายคนติดตามเขามานาน แม้จะเป็นฆาตกรแต่ก็เป็นพรรคพวก เมื่อต้องจากลากันจึงมีบางคนร้องไห้ออกมาอย่างอาลัย
ด้วยเหตุนี้สมาชิกทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงที่มือสะอาดทั้งหนึ่งพันสี่ร้อยสี่สิบสองคนจึงถูกรวบเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มมังกรผงาด รวมทั้งหมดจากที่มีอยู่ตอนนี้จึงเท่ากับสองพัน
