เมืองฉิงอี้เป็นเมืองที่เงียบสงบตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลอวิ้นจง เมืองฉิงอี้มีชื่อเสียงในด้านการหมักเหล้าจากธัญพืช แม้จะเป็นเมืองเล็ก ทว่าก็มีโรงเตี๊ยมมากกว่ายี่สิบแห่งซึ่งดึงดูดทหารและเหล่าคนพเนจรให้แวะเวียนเข้ามา อีกทั้งเมืองฉิงอี้ยังเป็นที่ตั้งของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิง
…
ยามเช้าตรู่มีฝนตกโปรยปรายไปทั่วทั้งเมือง ละอองฝนตกลงบนถนนดินและหินหล่อเลี้ยงชีวิตใหม่ในฤดูใบไม้ผลิ บนถนนมีเหล่าผู้คนเดินกันขวักไขว่ หลายคนกำลังแบกสิ่งของเดินไปมา ทหารถือขวานหินนายหนึ่งกำลังถามราคาสุราจากโรงเตี๊ยม เขาพลันส่ายหัวเนื่องจากมีเงินไม่เพียงพอ จึงต้องมองหาโรงเตี๊ยมแห่งอื่นที่ราคาถูกกว่า
ท่ามกลางสายฝนชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีเหลืองเดินอ้อยอิ่ง เขาเงยหน้าขึ้นและดึงผ้าคลุมออกเผยให้เห็นใบหน้า จากนั้นก็มาหยุดอยู่หน้าโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง เมื่อเถ้าแก่ในร้านเห็นก็เข้ามาทักทายอย่างเป็นมิตร “เจ้าหนุ่ม ต้องการที่พักหรือมาดื่มล่ะ?”
ชายผู้นั้นยิ้มเล็กน้อย เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ทว่ายังดูค่อนข้างอ่อนเยาว์ “ข้าต้องการถามว่ากองบัญชาการของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงอยู่ที่ใดหรือขอรับ?”
“ทหารรับจ้างหมาป่าเพลิง?”
เถ้าแก่ตะลึงก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้ม “เจ้าต้องการเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงรึ?”
“ขอรับ…”
“อืม…ผู้นำเฝิงสี่อาศัยอยู่บริเวณลานกว้างทางด้านเหนือสุดของเมือง ทว่าเจ้าดูไม่เหมือนทหารรับจ้างพเนจรเลย?”
“ข
