อบคุณขอรับ”
หลินมู่อวี่ขอบคุณเถ้าแก่ก่อนจะดึงเสื้อคลุมขึ้นและเดินออกไปท่ามกลางสายฝน
ทันใดนั้น! ก็มีรถม้าวิ่งเข้ามาด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ขณะที่คนคุมบังเหียนฟาดแส้ลงบนม้าและตะโกนเสียงดัง “หลบไปไอ้เวรเอ๊ย!”
‘เพี๊ยะ!’
แส้แฉลบโค้งมาที่คอของหลินมู่อวี่อย่างรวดเร็ว ทว่าเขาเร็วยิ่งกว่า อาอวี่พลันยกมือซ้ายขึ้นคว้าปลายแส้และดึงด้วยความแรง! ทำให้คนคุมบังเหียนตกจากรถม้าทันที…กล้าขับรถม้าอย่างป่าเถื่อนเช่นนี้ในเมืองเล็กๆ นี่มันอันตรายเกินไป!
‘พลั่ก!’
ชายผู้นั้นล้มลงคว่ำหน้าอยู่ในโคลนตม เขารีบลุกขึ้นยืนและสาปแช่งทันที “ไอ้สารเลว! บังอาจทำเช่นนี้กับข้า! เฮ้ย! จัดการมันซะ!”
ชายร่างใหญ่สีหน้าดุดันหลายคนถือดาบและขวานกระโดดลงจากเกวียน หนึ่งในนั้นเรียกวิญญาณยุทธ์หมาป่าคลั่งระดับแปดออกมา ก่อนจะยกขวานสงครามพร้อมตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว “บังอาจมาขวางทางข้า รนหาที่ตายชัดๆ!”
หลินมู่อวี่ไม่หลบขวานที่พุ่งเข้ามา เขาเพียงคำรามเสียงทุ้มต่ำปลดปล่อยกำแพงน้ำเต้า ส่งผลให้ขวานกระแทกลงบนกำแพงเต็มแรงก่อนจะกระเด็นปลิวไป ทันใดนั้น! ทหารรับจ้างอีกนายทะลวงดาบยาวอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าหวังแทงทะลุหน้าอกหลินมู่อวี่ ทว่าเขาหลบการโจมตีอย่างฉับพลัน! พร้อมยกมือขวาปัดป้องเปลี่ยนวิถีดาบกระแทกเข้าที่หน้าอกศัตรูอีกคน
‘เปรี้ยง!’
ชายคนนั้นส่งเสียงฮึดฮัดขณะที่โดนกระแทกถอยหลัง
หลินมู่อวี่ยกมุมหนึ่งของเสื้อคลุมลงพร้อมเผยแววตาน่าเกรงขาม “อย่
