ระหลาดและถามว่า “ท่านหลินมู่อวี่มายังที่แห่งนี้ด้วยเหตุอันใดหรือ?”
“เพื่อหว่านล้อมท่าน”
“หว่านล้อมข้าเพื่อสิ่งใด?” เฝิงสี่ตะลึง
“หว่านล้อมท่านให้เลิกเป็นผู้นำและให้คนของท่านเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาด” หลินมู่อวี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ว่าไงนะ!?” เฝิงสี่เลิกคิ้วอย่างไม่พอใจ “หลินมู่อวี่! ท่านคิดว่าทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงไม่มีกำลังพลหรืออย่างไร? ท่านมาที่นี่ตัวคนเดียว เชื่อหรือไม่ว่าข้าสามารถสับท่านเป็นชิ้นๆ ได้ในทันที?”
“ข้าเชื่อ! ข้าเชื่อ!” หลินมู่อวี่ประสานมือ “ท่านเฝิงสี่ได้โปรดไว้ชีวิตข้า และให้ข้าพูดให้จบก่อนที่ท่านจะสับข้าเป็นเนื้อบด…”
เฝิงสี่ระงับความโกรธและกล่าวว่า “เอาล่ะพูดมา…ทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงมียอดฝีมืออย่างน้อยสองพันคน เหตุใดต้องอยู่ภายใต้บัญชาของท่านด้วย? หากไม่สามารถให้เหตุผลที่น่าพึงพอใจได้ก็อย่าคิดจะได้ออกไปจากที่นี่!”
“ขอรับ”
หลินมู่อวี่กล่าวอย่างนอบน้อม “ขณะนี้จักรวรรดิแบ่งออกเป็นสิบสองมณฑล และเมืองหลินเยี่ยนตั้งอยู่ในมณฑลหลิงเป่ย ดังนั้นทหารรับจ้างที่รุ่งเรืองที่สุดอยู่ในมณฑลหลิงเป่ย ไม่สามารถนับได้ว่ามีกลุ่มทหารรับจ้างอยู่มากมายเพียงใด ทว่ามีแปดกลุ่มหลักที่นั่น กลุ่มแรกคือทหารรับจ้างหลิงเป่ยมีกำลังพลกว่าหนึ่งหมื่นนาย กลุ่มที่สองคือทหารรับจ้างเพลิงศักดิ์สิทธิ์มีกำลังพลกว่าเก้าพันนาย ในมณฑลหยุนจงนอกจากกลุ่มของข้าและท่าน ยังอีกกลุ่มที่แข็งแกร่ง นั่นก็คือทหารรับ
