รียมตัวให้พร้อม! และให้ทหารถือขวานสามร้อยนายซุ่มโจมตีจากทั้งสองด้านของห้องโถง ข้าจะรอดูสิว่าเหตุใดหลินมู่อวี่จึงกล้ามาที่นี่คนเดียว!”
“ขอรับ!”
…
จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะดังขึ้นหลายครั้งบนประตูสีเขียวที่ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำ ทหารรับจ้างเคลื่อนตัวมาเปิดประตูอย่างระมัดระวัง แล้วก็สะดุ้งถอยหลังกลับทันทีที่เปิดประตู
หลินมู่อวี่ที่อยู่ด้านนอกกำลังสะบัดเสื้อผ้าที่เปียกโชกจากหยาดฝนและเผยให้เห็นชุดเกราะของวิหาร ผ้าคลุมสีขาวที่หลังทำให้ทหารรับจ้างหวาดกลัวยิ่งขึ้น ราวกับว่าชุดเกราะของหลินมู่อวี่เต็มไปพลังที่น่าเกรงขามซึ่งทำให้เหล่าทหารสั่นสะท้าน
“ผู้นำเฝิงสี่อยู่ที่นี่หรือไม่?”
หลินมู่อวี่ชี้นิ้วไปที่ทหารผู้หันปลายหอกมาที่เขา ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่คือการต้อนรับของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงหรือ?”
ขณะเดียวกันเสียงของเฝิงสี่ก็ดังขึ้นจากด้านในโถง “พวกเจ้าออกไปได้! ฮ่า…ท่านหลินมู่อวี่เองรึ ข้าไม่ทราบว่าท่านจะมา จึงมิได้เตรียมการต้อนรับอย่างเหมาะสม ท่านหลินมู่อวี่โปรดเข้ามาด้านในเพื่อสนทนาเถิด”
“ขอบคุณมากขอรับ”
หลินมู่อวี่ปราดตามองทหารรับจ้างโดยรอบขณะที่เดินเข้าไปใจกลางห้องโถงของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงอย่างกล้าหาญ เมื่อใช้ทักษะชีพจรวิญญาณก็พบว่ามีคนกว่าห้าร้อยคนล้อมรอบอยู่ มีพลธนูจำนวนมากซุ่มโจมตีจากด้านในกำแพงและเล็งเป้ามาที่หลินมู่อวี่
“ฮ่า…”
หลินมู่อวี่นั่งลงพร้อมรอยยิ้มจางๆ
เฝิงสี่ทำสีหน้าป
