ินทางกลับรังอินทรีในเช้าวันถัดมา ส่วนตนจะอยู่วางแผนงานที่นี่ต่ออีกสองสามวัน หลินมู่อวี่เป็นคนดูแลกลุ่มมังกรผงาดแห่งนี้ หากจะไม่วางแผนพัฒนากลุ่มเลยคงไม่เป็นการดี อีกทั้งบรรดาหญิงสาวที่ช่วยมาก็กำลังรอให้หมู่บ้านแล้วเสร็จ
สมาชิกมังกรผงาดยี่สิบคนถูกส่งเข้าเมืองในตอนเช้าเพื่อไปหาจ้างช่างไม้และสถาปนิก เมื่อกางแผนที่ป่าล่ามังกรออกก็พบว่ามีเครื่องหมายสีแดงอยู่หลายจุด หลัวอวี่ขมวดคิ้วพูด “ตอนนี้มีอยู่สองกลุ่มใหญ่ที่เป็นภัยคุกคามกับเรา กลุ่มแรกคือทหารรับจ้างหมาป่าเพลิง และอีกกลุ่มเป็นโจรภูเขาบนเขากวางอินทนิล”
“ทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงรึ?”
“ถูกต้องขอรับ”
หลัวอวี่กล่าวต่อ “ทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงเป็นกลุ่มทหารพเนจร พวกมันคอยปล้นสะสมและไล่ฆ่าชาวบ้านหลายแห่งในเขตอวิ้นจง…กรมเมืองที่มีทหารรักษาการณ์เพียงสองร้อยนายนั้นทำอะไร กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าเพลิงที่แข็งแกร่งและมีกว่าสามพันคนไม่ได้เลย”
“อืม…” หลินมุ่อวี่กระชับกระบี่วิญญาณมังกรไว้ในมือ “ทหารรับจ้างสามพันนายมีมากกว่าเราสิบเท่า หากต้องสู้กันจริงๆ โอกาสชนะของเราน้อยมาก”
หลัวอวี่พยักหน้า “ใช่ขอรับ ข้าจึงไม่เคยนำกองกำลังเข้าปะทะเลย อย่างไรก็ตามมีข่าวลือว่าหัวหน้าของพวกมันที่ชื่อเฟิงสี่กำลังจับตาดูภูเขาผามังกรของเราอยู่ ข้ายังได้ยินมาอีกว่าพวกมันกำลังปักหลักอยู่ใกล้ๆ และไม่เกินสองวันจะบุกโจมตีเราขอรับ!”
“ไม่เป็นไร…”
หลินมู่อวี่เผยแววตาเย็นชา “เช่นนั้นข้า
