อรับ!”
“ไปกันเถิด”
“ขอรับ”
หลัวอวี่ควบม้าตามหลินมู่อวี่ไป ก่อนจะมองเห็นเหล่าหญิงสาวด้านหลังและเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ท่านขอรับ ผู้หญิงพวกนี้คือ…ท่านจะให้พวกนางมารับใช้ที่นี่หรือขอรับ?”
“ไม่…มังกรผงาดไม่จำเป็นต้องมีใครคอยรับใช้” หลินมู่อวี่ส่ายหัว “ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป…สั่งให้คนลงไปตัดไม้ที่ตีนเขา ภายในหนึ่งเดือนจงสร้างหมู่บ้านให้แล้วเสร็จแล้วส่งคนไปคุ้มกันหมู่บ้าน เจ้ามีคำถามอีกหรือไม่?”
หลัวอวี่กล่าวอย่างประหลาดใจ “หากมีทุนพอก็ไม่มีปัญหาขอรับ”
“อืม…เช่นนั้นไม่มีปัญหา แล้วสถานการณ์กลุ่มทหารรับจ้างเป็นอย่างไรบ้าง?”
หลัวอวี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข “เมื่อสี่วันก่อนพวกเราได้เข้ากวาดล้างหมู่บ้านโจรภูเขาไปสี่หมู่บ้าน และทหารรับจ้างอีกกว่าสองร้อยคนขอรับ อีกทั้งข้ายังได้คัดคนส่วนหนึ่งให้มาเข้าร่วมกลุ่มเราด้วย ทำให้ตอนนี้เรามีกำลังคนทั้งหมดสองร้อยเจ็ดสิบสี่คนแล้วขอรับ”
หลินมู่อวี่ยิ้ม “แล้วยังมีเงินพออยู่หรือไม่?”
“เริ่มไม่พอแล้วขอรับ…”
“ไม่มีปัญหา”
หลินมู่อวี่ล้วงเงินจำนวนหนึ่งร้อยเหรียญเพชรออกมาจากถุงสรรพสิ่ง “ร้อยเหรียญทองนี้จงใช้อย่างประหยัด…”
หลัวอวี่พยักหน้า “ขอรับ!”
“หมั่นรับสมัครสมาชิกเข้า ยกเลิกข้อกำหนดก่อนหน้านี้เสีย เจ้าสามารถรับสมาชิกได้แม้จะยังไม่ถึงระดับขอบเขตมนุษย์ก็ตาม”
“เข้าใจแล้วขอรับ”
หลังจากค้างแรมที่ค่ายหนึ่งคืน หลินมู่อวี่สั่งให้เว่ยโฉวและทหารองครักษ์ทั้งห้าสิบนายเด
