งแกร่งขอบเขตนภา และตามมาด้วยทหารเหรียญเงิน ทหารเหรียญทอง และทหารเหรียญทองแดงจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้ทหารรักษาการณ์ไม่กี่ร้อยนายจะหยุดคนของสำนักอัศวินได้เยี่ยงไร?
“กางโล่! และยิงธนูออกไป!”
โล่ขนาดใหญ่ถูกยกขึ้นราวกับกำแพงพร้อมหอกยาวโผล่ออกมาจากด้านในโล่ ทหารรักษาการณ์ที่เหลือเริ่มโจมตีขณะที่พุ่งตัวไป หอกเหล่านั้นพุ่งแทงเข้าใส่ทหารฝึกหัดและทหารชำนาญการ เป็นเหตุให้สำนักอัศวินไม่สามารถโต้กลับได้ ซึ่งทำให้กองทัพจักรวรรดิเป็นฝ่ายได้เปรียบ
“ธนูไฟ!”
ทหารอวี้หลินร้อยนายพลันยิงธนูไฟเข้าใส่กลุ่มสำนักอัศวินอย่างรวดเร็ว และสังหารศัตรูไปหลายสิบคนทันที
จากนั้นมีเสียงเคร่งขรึมดังขึ้น “หลีกไป! ข้าจัดการเอง!”
จีหยางตัดสินใจลงมือเอง ก่อนที่จะกระโจนพร้อมยกมือขึ้นกลางอากาศและรวบรวมปราณยุทธ์สงครามสีแดงเลือด เขาคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว “ไอ้พวกทหารแห่งจักรวรรดิเกะกะน่ารำคาญ จงหายไปซะ!”
‘ตูม!’
ฝ่ามือสีแดงเลือดขนาดมหึมาพลันกระแทกใส่โล่จนแตกเป็นเสี่ยงๆ เกิดลมพัดกรรโชกขึ้น จากนั้นจีหยางพุ่งตัวไปยังกลุ่มทหารรักษาการณ์ ทันใดนั้น! เขาร่ายรำฝ่ามือซึ่งปกคลุมไปด้วยปราณยุทธ์ไปรอบบริเวณ ก่อนจะสังหารทหารกว่าหลายสิบนายภายในพริบตาโดยที่พวกเขาไม่มีโอกาสโต้กลับ เนื่องจากปราณยุทธ์รอบตัวจีหยางหนาเกินกว่าจะแทงทะลุได้
ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที เหล่าทหารรักษาการณ์ราวหกร้อยนายโดนจัดการไปแล้วกว่าครึ่ง! ทว่าส่วนที่เหลือยังคงตอบโต้กลับอย่
