หลินมู่อวี่ควบม้าออกจากเมืองหลันเยี่ยนภายใต้แสงหมู่ดาวยามค่ำคืน
กลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่ต้องใช้เงินจำนวนมาก ไม่ว่าจะใช้ซื้ออาวุธ ม้า หรือแม้แต่การหาสมาชิกก็ต้องใช้เงิน และเงินเหล่านั้นได้มาจากการร่วมมือกับร้านค้าแห่งจักรวรรดิ หลินมู่อวี่มั่นใจว่าไม่มีผู้ใดในผืนแผ่นดินนี้สามารถสู้ฝีมือการปรุงโอสถและหลอมอาวุธของเขาได้!
อีกทั้งไม่ว่าจะต้องใช้เงินมากเพียงใด หลินมู่อวี่ยังคงเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าการก่อตั้งกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดเป็นสิ่งจำเป็น ในแผ่นดินนี้งูใหญ่มักกินงูเล็กเสมอ หากไม่มีกองทัพส่วนตัว เขาคงไม่มีพลังอำนาจใดๆ
หลินมู่อวี่ใช้เวลาเกือบหนึ่งวันเต็มเดินทางกลับกองบัญชาการ จากนั้นจึงเข้านอนทันทีโดยไม่สนใจสิ่งใด
…
ห้าวันผ่านไปในพริบตาเดียว และทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ จีหยางและหลี่เฉียนซุนต่างปฏิบัติกับหลินมู่อวี่อย่างสุภาพ รวมทั้งส่งสุราและอาหารเลิศรสมาให้ทุกวัน และหลินมู่อวี่ก็รับมันไว้ ทว่าในใจเขารู้ดีว่ามันคงเป็นแบบนี้ไม่นาน จากนั้นจีหยางจะต้องใช้งานเขาแทบรากเลือดเป็นแน่ ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้น
เวลาพลบค่ำ ทหารเหรียญเงินนายหนึ่งกล่าวด้วยความเคารพที่ด้านนอกประตู “ท่านราชทูตหลินหยาน ราชทูตใหญ่เชิญท่านเข้าร่วมงานเลี้ยงขอรับ!”
“อืม ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
“ขอรับ!”
เมื่อมาถึงโถงหลักก็พบว่าคนจำนวนไม่น้อยอยู่ที่งานเลี้ยง เนื่องจากมีทหารเหรียญทองและเหรียญเง
