รพสิ่งและวางลงบนโต๊ะ มันส่องแสงแวววาวภายใต้ตะเกียงน้ำมัน
สีหน้าชายชราพลันเปลี่ยนเป็นจริงจังก่อนจะตะโกนขึ้น “เฮ้ย! ได้เวลาทำงานแล้ว! มีผู้มาขอก่อตั้งทหารรับจ้างกลุ่มใหม่! เร็วเข้า! นี่เป็นทหารรับจ้างกลุ่มที่ยี่สิบสี่ที่เรารับเข้ามา!”
ทันใดนั้นก็เกิดความอลหม่านขึ้นภายในห้องโถง มีคนราวแปดคนซึ่งสวมใส่เสื้อผ้าของสมาพันธ์ทหารรับจ้างเดินออกมา ก่อนจะจุดตะเกียงสว่างไสวและเริ่มร่างเอกสาร
หลังจากหลินมู่อวี่ชำระเหรียญเพชรสิบเหรียญ ชายชราก็เดินเข้ามาพร้อมเอกสาร ก่อนจะเอ่ยถามโดยมิได้เงยหน้ามอง “เจ้าหนุ่ม เป็นผู้นำกลุ่มทหารรับจ้างใช่หรือไม่? ชื่อแซ่อะไร?”
“หลินมู่อวี่ขอรับ”
“โอ้ ช่างคุ้นหูยิ่งนัก…แล้วชื่อกลุ่มของเจ้าล่ะ?”
“กลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาด”
“กลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดรึ? ชื่อแปลกประหลาดเสียจริง…เหตุใดกลุ่มทหารรับจ้างจึงมีชื่อละม้ายคล้ายคลึงกับค่ายทหาร?”
“ท่านเขียนๆ มันลงไปเถิด…”
หลัวอวี่ผู้ยืนอยู่ด้านข้างยิ้มอย่างพึงพอใจกับชื่อมังกรผงาด หลินมู่อวี่ไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด ในผืนแผ่นดินที่แสนจะป่าเถื่อนและโบราณแห่งนี้ หากไม่มีความกล้าหาญเยี่ยงมังกร ก็คงไม่ต้องพูดถึงคำปฏิญาณอย่าง ‘ถ่อมตน มีคุณธรรม เสียสละ กล้าหาญ เมตตา ซื่อสัตย์ กระตือรือร้น และยุติธรรม’
…
ไม่นานกลุ่มทหารรับจ้างมังกรผงาดก็ได้ก่อตั้งขึ้น ชายชรามอบเหรียญตราผู้นำสีทองหนึ่งอันและเหรียญตรารองผู้นำสีเงินสองอันให้ หลินมู่อวี่ยื่นตรารอง
