ในฐานะสหาย!”
ทหารเหรียญทองพูดเสียงอย่างเย็นชา “อย่างนั้นรึ? ท่านหลินหยานกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นราชทูตในอีกสามวันนี้ เหตุใดท่านถึงยอมเสียสละมันเพื่อคนทรยศอย่างหลัวอวี่เล่า?”
หลินมู่อวี่หัวเราะลั่นพร้อมกับปล่อยปราณยุทธ์ห่อหุ้มร่างกาย รังสีของยอดฝีมือขอบเขตนภาแผ่กระจายไปทั่ว ในแววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตขณะกล่าวด้วยเสียงทุ้ม “หลัวอวี่มิได้ทรยศผู้ใด! เชื่อข้าสิ! เขามิได้ทรยศ!”
กลุ่มทหารเหรียญทองและทหารเหรียญโลหะต่างตกตะลึง ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าหลินมู่อวี่จะมีพลังถึงเพียงนี้ ดวงตาคู่นั้นมองข้ามทุกสิ่งราวกับมันไม่ได้อยู่ในสายตาตั้งแต่แรก ด้วยขอบเขตพลังของหลินมู่อวี่ทำให้คนเสแสร้งเหล่านี้รู้สึกไร้ค่าราวกับมดตัวน้อย หรืออาจยิ่งกว่านั้นเสียด้วยซ้ำ…
“หลินหยาน…”
หลัวอวี่กระเสือกกระสนเอื้อมมือไปจับเกราะที่ข้อมือของหลินมู่อวี่พลางเอ่ย “เจ้าต้องระวังตัวให้ดี…”
หลินมู่อวี่เข้าใจสิ่งที่หลัวอวี่ต้องการสื่ออย่างชัดเจน หลัวอวี่ถูกลงโทษเพราะขโมยเหรียญเพชร ทว่าตนก็มีส่วนเช่นเดียวกัน หากพูดถึงความผิดเขาเองก็ไม่ได้น้อยไปกว่าหลัวอวี่เลย…
หลินมู่อวี่พยุงหลัวอวี่ขึ้นหลังม้าและมุ่งหน้าไปยังกองบัญชาการ ม้าตัวนี้เป็นม้าที่แข็งแรง หลังจากวิ่งอย่างเหนื่อยหอบมาทั้งคืน ทั้งตอนนี้ยังต้องแบกถึงสองคนขึ้นเขาซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
“ท่านทหารเหรียญทองหลินหยานกลับมาแล้ว!” ในลานกว้างหน้ากองบัญชาการมีคนตะโกนรายงานอยู่
เมื่อ
