โล่งอกพลางคลายมือจากกระบี่เหลียวหยวนอย่างช้าๆ หากจีหยางเปิดฉากโจมตีก่อน เช่นนั้นมันคงเป็นการต่อสู้เพื่อตัดสินว่าจะอยู่หรือตาย!
“นายท่าน…ปลอดภัยหรือไม่เจ้าคะ?”
หงอวี่จัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและกล่าวทั้งน้ำตา “เป็นความผิดของหงอวี่ที่ลากท่านเข้ามาเกี่ยวข้อง มิฉะนั้นท่านคงมิต้องฆ่าทหารเหรียญทองผู้นั้นเพื่อหงอวี่”
หลินมู่อวี่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “มิใช่ความผิดของเจ้า มันเป็นเพราะฉือไห่รนหาที่ตายเอง หลังจากวันนี้เจ้าจะอยู่บนเขาต่อไปมิได้ข้าจึงวางแผนพาเจ้าหลบหนี และระหว่างนี้จงรอข้าอยู่ในห้องห้ามออกไปไหนเด็ดขาด! เข้าใจหรือไม่?”
“เจ้าค่ะ!”
หงอวี่พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า แม้แต่เสี่ยวฉินและหญิงสาวคนอื่นๆ ก็คงตื่นกลัวและร้องไห้หากเจอเหตุการณ์เช่นนี้ ครั้งเหยียบห้องโถงของสำนักอัศวินพวกนางก็เตรียมใจสำหรับการลงทัณฑ์แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าหลินมู่อวี่จะฆ่าทหารเหรียญทองเพื่อพวกนาง!
กองไฟที่ใช้ย่างเนื้อแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง งานเฉลิมฉลองยังคงดำเนินต่อแม้ทหารเหรียญทองฉือไห่จะสิ้นชีพไปแล้ว
หลินมู่อวี่สวมเสื้อคลุมสีดำและมาถึงที่พักของหลัวอวี่อย่างเงียบๆ หลังจากเคาะประตูอยู่สองสามครั้ง เสียงของหลัวอวี่ก็ดังมาจากด้านใน “ผู้ใดรึ?”
“ข้าเอง…หลินหยาน”
“โอ้…ข้ากำลังไป รอสักครู่ขอรับ”
หลังจากสวมเสื้อคลุมไม่นานหลัวอวี่ก็เปิดประตูพร้อมเชิญหลินมู่อวี่เข้าไปด้านในโดยมิกล่าวอันใด เขาอาศัยอยู่เพียงลำพังไม่มีภรรยาห
