วนมากย้อมท้องฟ้าสว่างไสว และแม้แต่ร่างไร้วิญญาณของเจียงเฟิงลี่ก็ถูกโยนไว้บนรถม้าเพื่อนำกลับไป ผู้นำทหารรับจ้างเทียนจิงผู้นี้เปลี่ยนตัวเองเป็นโจรปล้นสะดม แม้จะสร้างชื่อไปทั่วหล้า แต่ก็ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ
‘ตึง ตึง ตึง…’
เสียงกลองสงครามดังกึกก้องทั่วกองบัญชาการของสำนักอัศวิน ผู้คนมากมายออกมาต้อนรับ และเมื่อเห็นเกวียนซึ่งเต็มไปเหรียญทองก็ทำให้ทุกคนดวงตาเป็นประกาย
เมื่อเกวียนถูกลำเลียงขึ้นมาบนภูเขา บริเวณลานกว้างของกองบัญชาการก็เต็มไปด้วยผู้คน ทันใดนั้นฝูงชนพลันเคลื่อนตัวและเปิดทางออกจนสามารถเห็นจีหยางและหลี่เฉียนซุนเดินเข้ามา จีหยางหัวเราะร่าก่อนจะกล่าวว่า “ราชทูตหลัวอวี่และทหารเหรียญทองหลินหยาน พวกเจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ และดูเหมือนว่าจะนำหัวเจียงเฟิงลี่กลับมาด้วยใช่หรือไม่?”
“ขอรับ”
หลัวอวี่ประสานมือและกล่าวว่า “ท่านหลินหยานเป็นผู้สังหารเจียงเฟิงลี่ขอรับ ทว่า…ทหารเหรียญทองหลงหยานถูกเจียงเฟิงลี่สังหาร ส่วนทหารเหรียญทองฟางซินถูกสังหารขณะที่เกิดความโกลาหล นอกจากนั้นเรายังสูญเสียทหารเหรียญเงินสามนาย ทหารเหรียญทองแดงสิบเอ็ดนาย ทหารเหรียญโลหะสามสิบสี่นาย และทหารชำนาญการห้าสิบนาย ศึกครานี้ถือเป็นชัยชนะอันขมขื่นขอรับ…”
“หลงหยานและฟางซินตายในสนามรบอย่างนั้นรึ?”
จีหยางเผยสีหน้าไม่พอใจ หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อยก็กล่าวขึ้นว่า “ทหารรับจ้างแห่งภูเขาทางเหนือปล้นสะดมไปทั่วทุกสารทิศอย่างโหดเห
