ี้ยม การที่สามารถจัดการทหารรับจ้างเทียนจิงได้ถือว่าเป็นการช่วยชาวบ้านให้รอดพ้นจากภัยอันตราย การตายของทหารเหรียญทองหลงหยานและเฟิงซินมิได้สูญเปล่า พวกเราจะจัดพิธีฝังศพให้พวกเขาในวันรุ่งขึ้น!”
“ขอรับราชทูตใหญ่!”
“นอกเหนือจากนั้น…เจ้านำกลับมาได้เท่าไหร่?” ดวงตาจีหยางเป็นประกายชั่วขณะก่อนจะกล่าวว่า “มีสมบัติอะไรอยู่ที่จวนทองคำ?”
หลัวอวี่ชี้ไปทางด้านหลังและกล่าวว่า “เราได้นำสมบัติทั้งหมดจากจวนทองคำกลับมาแล้วขอรับ เชิญท่านราชทูตใหญ่ตรวจสอบด้วยตัวเองได้เลย”
“ดี! ดี!”
เมื่อเห็นเกวียนที่เต็มไปด้วยเหรียญทอง จีหยางพลันกล่าวคำว่า’ดี’ออกมาถึงสองครั้ง และเมื่อเห็นเกวียนที่บรรทุกอาวุธวิญญาณมา เขาก็หัวเราะร่า “สำนักอัศวินขาดแคลนอาวุธวิญญาณให้แก่ทหารเหรียญเงินและเหรียญทองแดง ทว่าตอนนี้มีเพียงพอแล้ว ฮ่าๆๆ”
หลี่เฉียนซุนประสานมือและกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีกับท่านราชทูตใหญ่ขอรับ ในที่สุดความตายของเจียงเฟิงลี่ก็สามารถขจัดปัญหาหนักอกของท่านได้ นับจากนี้จะไม่มีผู้ใดสามารถต่อกรกับสำนักอัศวินในป่าล่ามังกรได้อีก”
จีหยางเปี่ยมไปด้วยความสุขขณะที่มองหลินมู่อวี่และกล่าวว่า “น้องชายหลินหยาน เจ้าได้สังหารเจียงเฟิงลี่เพื่อสำนักอัศวินของเราและทำคุณงามความดีเสมอ ข้าจักส่งสารไปกองบัญชาการหลิงหนานเพื่อขอเลื่อนขั้นให้เจ้าเป็นราชทูต รวมทั้งได้รับค่าใช้จ่ายและสวัสดิการเยี่ยงราชทูต”
หลัวอวี่ หลี่เฉียนซุน และคนอื่นๆ ต่างประ
