างเหล่านี้ป่าเถื่อนยิ่งนัก!
เขายกแขนซ้ายขึ้นป้องกันก่อนที่มือขวาจะปรากฏแสงจางๆ ปลดปล่อยพลังยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของหนึ่งประทีปเข้าสู่ด้ามกระบี่ จากนั้นก็ฟาดลงท้ายทอยของทหารรับจ้างนายนั้นอย่างรวดเร็ว
หนึ่งประทีปพิฆาตชีวัน!
‘เปรี้ยง!’
ผู้ชำนาญการขอบเขตปฐพีส่งเสียงหายใจเฮือกก่อนจะหมดสติ หลินมู่อวี่โยนเขาลงพื้นและออกคำสั่ง “มัดมันไว้!”
ทว่าหลงหยานไม่ได้หยุดแค่นั้น เขาเดินตรงไปพร้อมขวานสงคราม ‘ชัวะ!’ เลือดสาดกระเซ็นทั่วทุกทิศและศีรษะของผู้นำทหารรับจ้างก็หลุดออกจากบ่า หลงหยานพลันชูศีรษะนั้นขึ้นและตะโกนกึกก้อง “เจ้าพวกทหารรับจ้างเทียนจิง ศีรษะผู้นำของเจ้าถูกตัดออกแล้ว วางอาวุธลงซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิต!”
เหล่าทหารรับจ้างตกตะลึงก่อนจะเผยความสิ้นหวัง “ผู้นำลำดับที่สอง…ตะ…ตายแล้วหรือ?”
หลินมู่เองก็ตกตะลึง ชายผู้นี้เป็นผู้นำลำดับที่สองของทหารรับจ้างเทียนจิง ไม่แปลกใจเลยที่มีความแข็งแกร่งถึงระดับห้าสิบ ทว่าเขากลับโดนหลงหยานตัดศีรษะอย่างน่าสังเวช
…
‘เคร้ง เคร้ง เคร้ง…’
เสียงกระบี่หลายเล่มตกลงพื้นหิน ทหารรับจ้างกว่าพันนายต่างยอมจำนน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่ไม่สามารถต่อกรด้วย…ก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะสู้ต่อไป
“มัดมือพวกมันทั้งหมด!”
หลัวอวี่เลิกคิ้วกล่าว “ทหารเหรียญเงินหลิวเซียง นำเหล่าพี่น้องของเราร้อยนายมาช่วยกันพานักโทษเหล่านี้กลับไป ผู้ที่ประสงค์จะเข้าร่วมสำนักอัศวินก็ปล่อยไว้เสีย ส่วนพวกที่ไม่ต้อ
