!
ก่อนเข้าสู่หมู่บ้าน หลัวอวี่นำกองทัพเข้าป่าทึบและออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เตรียมพร้อมซุ่มโจมตี! อย่าได้ส่งเสียงใดๆ ออกมา เราจะทำการสังหารพวกทหารรับจ้างเทียนจิงก่อนพวกมันเข้าหมู่บ้าน และเปิดทางให้ท่านหลินหยานปลิดชีพเนียหยา!”
“ช้าก่อน!”
หลี่เฉียนซุนยกมือขึ้นและกล่าว “แผนของท่านทูตหลัวอวี่ไม่ถูกต้อง…ข้าคิดว่าเราควรจู่โจมทหารรับจ้างเทียนจิงหลังจากพวกนั้นเริ่มบุกหมู่บ้านแล้ว”
“เพราะเหตุใด?” หลัวอวี่ถามกลับ
หลี่เฉียนซุนหัวเราะ “ง่ายมาก…ทหารเทียนจิงจะประมาทหลังเข้าบุกหมู่บ้านแล้วแน่นอน จึงเป็นเวลาเหมาะที่จะเข้าจัดการพวกทหารละโมบ ด้วยแผนการนี้จะทำให้เราเอาผิดพวกมันและทำให้คนอื่นเห็นถึงความยุติธรรมของสำนักอัศวินได้ ท่านหลัวอวี่เห็นด้วยกับข้าหรือไม่?”
“แผนของท่านราชทูตหลี่ช่าง…”
หลัวอวี่พยักหน้าเห็นชอบด้วยความตกตะลึง อย่างไรก็ตามเสี้ยวแห่งความเกลียดชังที่ปรากฏขึ้นในแววตาเขาภายใต้แสงจันทร์นั้นมิอาจหลุดรอดจากสายตาของหลินมู่อวี่ไปได้ ดูเหมือนว่าราชทูตทั้งสองจะไม่ลงรอยกันสินะ
หลินมู่อวี่นั่งย่อเข่าและแอบหัวเราะเยาะ ปล่อยให้ชาวบ้านถูกโจมตีแล้วค่อยเข้าไปช่วย…พวกเสแสร้ง! คนพวกนี้ไม่ได้ดีไปกว่าทหารรับจ้างที่ถูกกล่าวหาเลย
ไม่นานพระอาทิตย์ก็จะขึ้นแล้ว ทว่ากลุ่มสำนักอัศวินยังไม่เห็นวี่แววของทหารรับจ้างเทียนจิงเลยแม้แต่คนเดียว
ทหารฝึกหัดและทหารชำนาญการบางคนอดทนรอไม่ไหวหยิบเนื้อตากแห้งออกมากิน
หล
