หวังเทียนเซี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ข้าคิดเช่นนั้น แม้เจ้าจะเป็นคนทําให้มันบาดเจ็บ ทว่าพวกเราเป็นคนสังหารมันได้ มันควรจะเป็นของเรา”
“เช่นนั้นหรือ?”
หลินมู่อวี่เลิกคิ้ว “ข้าขอแนะนาว่าเจ้าไม่ควรนามันกลับไปศูนย์บัญชาการ นี่จะเป็นการดีที่สุดสําหรับตัวเจ้าเอง”
“เหตุใดข้าต้องฟังเจ้า?” หวังเทียนเขี่ยหัวเราะอย่าเยือกเย็น “หรือเป็นเพราะเจ้าริษยาที่พวกข้าจะได้เลื่อนขั้นจึงอยากได้จิ้งจอกจอกเงินคืน? ให้ข้าบอกอะไรเจ้าสักอย่าง…เลิกฝันเสียเถิด”
หลินมู่อวียิ้ม “หากเจ้าถามข้าก็จะตอบให้เหตุผลง่ายๆ คือความแข็งแกร่งของพวกเจ้านั้นไม่ได้ใกล้เคียงกับจิ้งจอกเงินเลยแม้แต่น้อย หากเจ้านากลับไปให้ศูนย์บัญชาการ เจ้าอาจได้เลื่อนขั้น…ทว่าความแข็งแกร่งเจ้าไม่ได้เพิ่มตาม ซึ่งมันจะเป็นผลร้ายมากกว่าผลดี ตอนนี้ยังพอมีเวลา ส่งมันกลับมาให้ข้าเสีย
เสี่ยวติงจื่อวิ่งขึ้นไปบนเขาและตะโกน “ไม่! ไม่เด็ดขาด! กว่าจะสังหารมันได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเหตุใดพวกข้าต้องส่งมันให้เจ้าด้วย? พวกข้าไม่ยอมอย่างแน่นอน!”
หลินมู่อวีขมวดคิ้ว หากเขาเป็นดั่งเช่นผู้ฝึกยุทธ์ คงจะฆ่าพวกผู้ฝึกหัดนี้ได้โดยไม่ลังเล ทว่าความจริงแล้วมันเป็นเรื่องธรรมดาที่สมาชิกสํานักอัศวินจะฆ่ากันเองเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
