หลงหยานยิ้มผยอง “สหายเฒ่า เตรียมเหรียญให้เด็กใหม่ด้วย เหรียญทหารฝึกหัดชื่อหลินหยาน เร็วเข้า! ข้าให้เวลาหนึ่งนาทีรีบทําให้เสร็จ”
ชายชราพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบเหรียญสีเขียวออกมาเริ่มแกะสลักคําว่า “หลินหยาน ลงไปอย่างรวดเร็ว และสลักสัญลักษณ์ดาบไขวของสํานักอัศวินที่ด้านหน้า
“เรียบร้อย…” ชายชราด้วยรอยยิ้ม
หลงหยานรับเหรียญมาก่อนจะมอบให้หลินมู่อวีพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “หลินหยาน ตอนนี้ เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของสํานักอัศวินแล้ว ทว่ายังคงเป็นเพียงระดับทหารฝึกหัดเท่านั้น อ่ะ…นี่ตราของเจ้า”
หลินมู่อวีรับมาและติดไว้บนหน้าอก “ท่านหลงหยาน ระดับทหารฝึกหัดมีความหมายว่าอย่างไรหรือขอรับ?”
หลงหยานจ้องมองหลินมู่อวี่ “นี่เจ้าไม่รู้แม้กระทั่งการจัดอันดับของสํานักอัศวินเลยรี แล้วยังกล้าขึ้นมาบนภูเขานี้อีก?”
หลินมู่อวีนิ่งเงียบ
หลินหยานพลันหัวเราะออกมา “ฟังให้ดี สํานักอัศวินมีทั้งหมดเก้าระดับ จากระดับล่างสุดที่เจ้าอยู่ขณะนี้คือทหารฝึกหัด จากนั้นคือทหารชํานาญการ ทหารเหรียญโลหะ ทหารเหรียญทองแดง ทหารเหรียญเงิน ทหารเหรียญทอง ราชทูต และราชทูตใหญ่!”
