ง่ายมาก สํานักมีภารกิจให้ทําทุกวัน เช่นทําลายบ้านเรือนศัตรู ลอบสังหาร ล่าสัตว์วิญญาณ และอีกมากมาย ตราบใดที่เจ้าทําภารกิจสําเร็จก็จะได้รับแต้มสะสมซึ่งนาไปเลื่อนระดับได้
พูดจบหลงหยานพลันมีสีหน้าดุดัน “แต่ทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะมีชีวิตรอดหรือไม่ เมื่อใดที่เจ้าตาย มันก็จะกลายเป็นสิ่งไร้ค่า ฮ่าๆ”
หลินมู่อวีแอบขําก่อนที่จะประสานมือ “เข้าใจแล้วขอรับ เช่นนั้นราตรีสวัสดิ์ท่านหลงหยาน”
“อืม”
ไม่ต้องหวังถึงอาหารเลิศรส…สิ่งที่หลินมู่อที่ได้รับมีเพียงข้าวต้มหนึ่งชามและหมั่นโถวร้อนๆ สองชิ้นเท่านั้น ทว่าก็อิ่มท้อง…ดูเหมือนสวัสดิการของทหารฝึกหัดจะไม่ดีนัก
มีกระท่อมฟางหลายหลังใกล้ๆ กระท่อมของหลินมู่อวี ขณะนี้เป็นเวลาพลบค่ําแล้ว ทว่าทหารหลายนายยังคงนั่งจิบชาและสนทนากันอยู่ด้านนอก
ทหารฝึกหัดที่มีใบหน้าราวกับเด็กอายุสิบเจ็ดกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เราจะได้รับภารกิจในวันพรุ่งนี้แล้ว ข้าตื่นเต้นเหลือเกินว่าจะได้ภารกิจอะไร”
ทหารฝึกหัดอีกคนอายุราวสามสิบปีพลันหัวเราะ “เสี่ยวติงฉือ เจ้าช่างไม่รู้ระดับของตัวเอง เลยมีทหารฝึกหัดที่ต้องตายในทุกๆ วันและข้าหวังว่าจะไม่เป็นเจ้า”
ทหารฝึกหัดหนุ่มนามว่าเสียวติงจื่อแลบลิ้นออกมาและกล่าวว่า “ลุงหวัง สาขาเสียวหลินแห่งนี้มีคนทั้งหมดเท่าไหร่?”
