ลุงหวังกล่าวว่า “ข้าเห็นรายชื่อลงทะเบียนวันนี้ มีทหารฝึกหัดราวสองพันเจ็ดร้อยนาย ทหาร ชํานาญการสองร้อยยี่สิบสิ้นาย ทหารเหรียญโลหะหนึ่งร้อยสิบนาย ทหารเหรียญทองแดงสี่สิบ สองนาย ทหารเหรียญเงินสิบเจ็ดนาย ทหารเหรียญทองห้านาย สองราชทูต และหนึ่งราชทูตใหญ่ ซึ่งรวมทั้งหมดแล้วจํานวนน่าจะราวๆ สามพันกว่านาย นั่นเป็นสาเหตุที่ภูเขาแห่งนี้คับคั่งไปด้วยผู้คน เสี่ยวติงจื่อ…อย่าทําภารกิจที่เสี่ยงอันตรายเลย การรักษาชีวิตของเจ้าไว้นั้นสําคัญกว่า”
“ขอบพระคุณมากขอรับลุงหวัง”
“เข้านอนตั้งแต่หัววันเถิด แล้วพักผ่อนให้เพียงพอ”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวีนอนไม่ค่อยหลับในคืนนั้น มันเป็นช่วงฤดูหนาว และสายลมยามค่ําคืนก็หนาวเหน็บ ราวกับถูกมีดกรีดลงบนผิวหนัง กระท่อมที่เขาอยู่ไม่มีแม้แต่ผนังกั้น หลินมู่อวีไม่เคยเจอสภาพเป็นอยู่ที่เลวร้ายถึงเพียงนี้ แต่ก็ต้องอดทนไว้ เนื่องจากเขายังไม่สามารถตีสนิทกับราชทูตใหญ่ และราชทูตคนอื่นๆ หลินมู่อวีเชื่อว่าเหล่าราชทูตจะเป็นกุญแจสําคัญที่นําไปสู่การไขความลับของ สํานักอัศวิน
