ฉินเหล่ยโบกมือเรียกทหารให้นากระสอบใบใหญ่ที่บรรจุเหรียญเพชรจนเต็มมาจ่ายค่าโอสถ…โอสถฟื้นคืนสู่สูงสุดขวดละแปดพันเหรียญทอง รวมกันทั้งหมดเท่ากับสามแสนสองหมื่นเหรียญทอง หรือเท่ากับสามร้อยยี่สิบเหรียญเพชร “กริ๊ง…กริ้ง” เหรียญเพชรถูกเทลงบนโต๊ะ หลินมู่อวี่และ จินเสี่ยวถังรู้สึกลิงโลดเมื่อได้เห็น
เมื่อผู้จัดการทําการคํานวณเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยขึ้น ‘ท่านหลินมู่อวี่ขายของได้ทั้งหมดห้าแสนสี่หมื่นสองพันเก้าร้อยเหรียญทอง หักภาษีร้อยละสิบแล้วเหลือสี่แสนแปดหมื่นแปดพันหกร้อยสิบเหรียญทอง คุณหนูเสียวถึงให้ปัดขึ้นเป็นสี่แสนเก้าหมื่นถ้วน หักค่าสินเชื่อเก้าหมื่นเหรียญทอง ดังนั้นท่านหลินหมู่อวีได้รับเงินจากการขายสินค้าทั้งหมดสีร้อยเหรียญเพชรถ้วนขอรับ!”
สี่แสนเหรียญทอง!
หลินมู่อวี่ได้ยินดังนั้นก็ปลาบปลื้ม กระสอบเหรียญเพชรสี่ร้อยเหรียญวางอยู่ตรงหน้าเขา หลินมู่อรู้สึกราวกับว่ากําลังขึ้นสวรรค์
เว่ยโฉวที่ยืนอยู่ด้านข้างประสานมือคํานับ “ยินดีกับความสําเร็จขอรับท่านแม่ทัพ!”
หลินมู่อวีหัวเราะชอบใจก่อนจะแบ่งสิบเหรียญเพชรให้เว่ยโฉว “หมื่นเหรียญทองนี้คิดเสียว่าเป็นค่าสร้างฐานของเราแล้วกัน”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!” เว่ยโฉวรับเงินแล้วยิ้มร่า
