หน่วยองครักษ์อินทรีอยู่อย่างขัดสน ทหารหลายนายมาจากครอบครัวที่ไม่ได้ร่ํารวย เงินเดือนที่ได้ต้องส่งกลับไปให้ที่บ้านใช้จนแทบไม่เหลือเก็บและต้องกินอยู่อย่างประหยัด ด้วยหมื่นเหรียญทองนี้จะช่วยให้ทหารทั้งหนึ่งร้อยสิบนายของหลินมู่อวี่ที่มีชีวิตที่ดีขึ้น นี่เป็นข้อดีของการมีเงินทอง!
ขณะที่หลินมู่อวี่กําลังไล่แจกเงินอย่างมีความสุข ฉินเหลยจับบ่าเขาและเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เจ้า เด็กน้อย..อย่าเอาแต่ยิ้มเหมือนคนโง่ทั้งวันเช่นนี้ ท่านชวี่ฉู่จะกลับตําหนักเจ๋อเทียนเช้านี้ เจ้าจะไปพบท่านหรือไม่? ข้าจะได้ตามเจ้าไปด้วย”
“ท่านปู่ชวีฉู่กลับเมืองหลวงหรือ?” หลินมู่อวี่ถามด้วยความปิติ
“ถูกต้อง”
“เช่นนั้นข้าจะไปหาท่านตอนนี้เลยขอรับ”
“อืม”
เว่ยโฉวนำทหารหน่วยองครักษ์อินทร์ไปซื้อของใช้ต่างๆ ในขณะที่หลินมู่อวี่เดินทางไป ตําหนักเจ๋อเทียนกับฉินเหลยและฉู๋หว๋ายเหมี่ยน เขาออกจากตําหนักเจ๋อเทียนไปเพียงพริบตาเดียว เวลากลับล่วงเลยไปหลายวันจนแทบจํากําแพงตําหนักด้านหน้าไม่ได้แล้ว
หลินมู่อวี่มองเหรียญเพชรสามร้อยเก้าสิบเหรียญที่แขวนบนหลังม้าอย่างมีความสุข เขายิ้มร่า ดั่งคนเสียสติพร้อมกับเดินเข้าตําหนักเจ๋อเทียนไป
