“นี่มัน…”
“เว่ยโฉวพึมพำมองยังคันศรกลืนปีศาจ ไม่กล้าแม้แต่จะวางมันลง ก่อนจะพยักหน้าและกล่าว “เช่นนั้นข้าขอรับไว้ด้วยความเต็มใจขอรับ!”
“ไม่ต้องขอบคุณข้าก็ได้…ไปกันเถิด”
“ขอรับ!”
ทัพของหลินมู่อวี่มุ่งลงเขา เว่ยโฉววางคันศรกลืนปีศาจของตนอย่างเบามือ แม้จะไม่รู้ถึงระดับของอาวุธ แต่เขาก็รู้ว่ามันมีค่ามหาศาลนัก ด้วยเหตุนี้ยิ่งทำให้เว่ยโฉวเคารพหลินมู่อวี่มากขึ้นไปอีก แม่ทัพคนนี้…คือคนที่เขาอยากถวายชีวิตให้!
ไม่นานพวกหลินมู่อวี่ก็มาถึงร้านค้าจักรวรรดิ
หลินมู่อวี่และเว่ยโฉวนำอาวุธที่เหลือและโอสถที่เตรียมไว้เข้าไปข้างใน จินเสี่ยวถังพาบรรดาผู้จัดการของนางออกมาต้อนรับที่โถงร้าน มองไปยังรถม้าที่หลินมู่อวี่นำมา จินเสี่ยวถังยิ้มและเอ่ยขึ้น “แขกผู้มีเกียรติของเรามาถึงแล้ว…พร้อมกับสินค้าของเรา!”
“เรียบร้อยดีใช่หรือไม่เจ้าคะ?” จินเสี่ยวถังตรงดิ่งเข้ามาถาม นางยิ้มและกล่าวต่อ “ท่านพี่ใหญ่อาอวี่…ทักษะหล่อหลอมของท่านช่างมหัศจรรย์! ข้าได้ยินมาว่าปรมาจารย์หล่อหลอมต้องใช้ไฟในการหลอมอาวุธนานกว่าสิบถึงสิบห้าวันถึงจะทำอาวุธได้สักชิ้น แต่ทักษะของท่านเหนือชั้นกว่านัก”
หลินมู่อวี่ลูบจมูกและยิ้ม “ข้าเพียงพลิกแพลงทักษะเอาเท่านั้น ช่างเรื่องนั้นเถิด…นี่คืออาวุธทั้งหมด นายหญิงมิได้พาคนประเมินราคามาด้วยหรือ”
“ข้าจัดหาไว้แล้วเจ้าค่ะ”
หลินมู่อวี่นำอาวุธทั้งหกมาวางบนโต๊ะ จินเสี่ยวถังหันไปบอกหนึ่งในผู้จัดการด้านหลัง “ไปตามผ
