งธนู…คงต้องเรียนรู้เพิ่มเติมจากเว่ยโฉวอีกสักหน่อย
“กุบกับ…กุบกับ!”
เสียงม้าวิ่งดังสนั่นไปทั่วสนามฝึก เว่ยโฉวควบม้าพร้อมดึงลูกธนูสามดอกออกจากฝัก “ปึก…ปึก…ปึก” ธนูสามดอกพุ่งเข้ากลางเป้าทั้งหมด เด็กคนนี้ไม่เพียงเก่งกาจด้านการยิงเป้านิ่งเท่านั้น แม้แต่การยิงธนูบนหลังม้าเองเขาก็โดดเด่นที่สุดในหน่วยองครักษ์อินทรี เหล่าทหารรอบๆ รวมถึงฉู๋หว๋ายเหมี่ยนต่างส่งเสียงให้กำลังใจเขา
ถึงตาหลินมู่อวี่…เขาควบม้าไปพร้อมกับยกคันธนูขึ้นเพื่อฝึกยิงมัน
“ชิ้ง!”
พลังปราณต่อสู้ผสานรวมกับลูกธนูก่อนจะถูกปล่อยออกไป!
“ฟิ้ว!”
ลูกธนูพลาดเป้า…ทุกคนหัวเราะเยาะ วินาทีถัดมาลูกธนูพุ่งโดนกลางต้นไม้ที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางสามสิบเซ็นติเมตร “เปรี้ยง!” ต้นไม้ใหญ่ล้มลงก่อนที่ทุกคนจะเงียบไป ถึงจะไม่แม่นยำทว่าพลังทำลายนั้นมหาศาลนัก
เมิ่งฟางไม่รู้จะทำหน้าอย่างไร จึงกล่าวขึ้น “ฝีมือการยิงธนูของท่านแม่ทัพ…ช่างเหนือความคาดหมายจริงๆ ของรับ!”
หลินมู่อวี่โค้งคำนับโดยไม่กล่าวสิ่งใดตอบ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ช่างน่าอายเสียจริง…
…
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หน่วยองครักษ์อินทรียังต้องฝึกต่อ กระทั่งหลังจากทานอาหารกลางวันพวกเขาถึงจะได้พัก
หลินมู่อวี่พาเว่ยโฉว องครักษ์สิบนายและทหารอีกสามสิบนายลงเขาไปซื้อเสบียง โดยมีทหารของฉู๋หว๋ายเหมี่ยนทั้งสิบนายติดตามไปห่างๆ องครักษ์มังกรผู้ทรงเกียรติมีหน้าที่คอยอารักษาเหล่าขุนนางและเจ้าหญิง แต่ตอนนี
