เดินทางมุ่งหน้าสู่ทิศเหนือเพื่อไล่ล่าอสูรเกล็ดทองคำหลังหุงหาอาหารมื้อเที่ยงเสร็จ”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!”
เว่ยโฉวตอบรับด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข เขาไม่เคยผ่านภารกิจที่ราบรื่นและน่าตื่นเต้นเยี่ยงนี้มาก่อน การสังหารพยัคฆ์กระหายโลหิตที่ป่าพฤกษาศิลามลาย หรือแม้แต่การเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าในหุบเขาศิลาลับแล ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ใด…เว่ยโฉวก็สามารถเอาไปคุยโวในโรงเตี๊ยมของเมืองหลวงได้ทั้งชีวิต
…
หลังทานอาหารเสร็จในช่วงบ่าย หลินมู่อวี่ขึ้นขี่ม้าประจำตัวแล้วดึงผ้าคลุมสีขาวของวิหารศักดิ์สิทธิ์มาปกคลุมศีรษะไว้ เขาวางมือซ้ายที่ได้รับบาดเจ็บบนหน้าอกเพื่อให้ความอบอุ่นและยื่นมือขวากุมบังเหียนม้า ก่อนจะออกเดินทางตามหาศิลาวิญญาณเพื่อองค์หญิงผู้เลอโฉมต่อไป…
