EP.150 การเติบโต
เมื่อตกดึก ทหารทั้งห้าสิบนายได้ตั้งที่พักชั่วคราวขึ้นกลางป่าพฤกษาศิลามลาย พวกเขาก่อไฟและทำอาหารกันตามปกติ
“ท่านหลินมู่อวี่ขอรับ!”
เว่ยโฉวผู้ถือกระบี่อยู่ในมือกระโจนเข้ามาหาหลินมู่อวี่พร้อมกล่าวว่า “ข้าพบเห็นบางสิ่งที่ด้านนั้น ท่านจะไปตรวจสอบมันกับข้าไหมขอรับ?”
“อืม!”
หลินมู่อวี่ชักทวนบุปผาแล้วเดินตามหลังเว่ยโฉวไปและได้กลิ่นเหม็นไหม้อย่างรุนแรง ทันใดนั้นพวกเขาพบศพร่างหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่…ศพร่างนั้นสวมชุดเกราะสีดำและมีสัญลักษณ์ดาบคู่สลักอยู่ที่แขน
“คนผู้นี้สวมใส่ชุดเกราะที่มีสัญลักษณ์ดาบคู่ซึ่งเป็นตราประจำสำนักอัศวิน” เว่ยโฉวขมวดคิ้วก่อนกล่าวว่า “เหตุใดเขาถึงเข้ามายังส่วนลึกของป่าล่ามังกรเยี่ยงนี้…รนหาที่ตายชัดๆ ท่านหลินมู่อวี่ขอรับ เขาตายเพราะอะไรกัน?”
หลินมู่อวี่กวาดสายตาสำรวจทั่วร่างของศพ พบว่าส่วนหัวนั้นโดนบดขยี้จนเละ นอกจากนี้มีรอยกรงเล็บบนหน้าอกพร้อมกับหัวใจที่ถูกกินไปจนสิ้น ศพนี้คงถูกทิ้งมาได้สองถึงสามวันแล้ว มันกำลังเริ่มเน่าเปื่อย! “คงจะเป็นฝีมือของพยัคฆ์กระหายโลหิต”
“พยัคฆ์กระหายโลหิตหรือขอรับ!?” เว่ยโฉวตกตะลึงไปชั่วครู่
“อืม…พยัคฆ์กระหายโลหิตมักจะใช้กรงเล็บขยี้ศีรษะของเหยื่อก่อนที่จะกินหัวใจ ยิ่งไปกว่านั้น…รอยไหม้ตามร่างกายบ่งบอกได้ชัดเจนว่านี่จะต้องเป็นฝีมือของพยัคฆ์กระหายโลหิต”
หลังจากนั้นหลินมู่อวี่ได้ขยี้จมูกทันที “ฝังศพร่างนี้เสีย คืนนี้เราจะพักผ่อนกัน
