หลินมู่อวี่ที่จะปราบมันได้!
หลินมู่อวี่หยิบและกลืนโอสถผิวศิลาเข้าไป จากนั้นก็ดื่มโอสถเพิ่มพลังระดับห้า เขารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นของแขนราวๆ สิบเปอร์เซ็นต์ ผลลัพธ์ของโอสถระดับต่ำไม่ชัดเจนนัก มันเหมือนกับไอซิ่งที่เอาไว้ตกแต่งหน้าเค้กเท่านั้น นี่คงเป็นสาเหตุที่เหล่ยหง ชวีฉู่ และเหล่าผู้ชำนาญการขอบเขตปราชญ์ไม่ใช้โอสถใดๆ เลย เมื่อผู้ใช้โอสถวิเศษนี้แข็งแกร่งมากเท่าใด…ผลลัพธ์ของมันก็จะแย่ลงเท่านั้น เนื่องจากประสิทธิภาพของโอสถขึ้นอยู่กับการดึงสมรรถภาพของคนๆ หนึ่งออกมา ส่วนผู้ที่แข็งแกร่งอยู่ก่อนแล้วนั้นโอสถจะไม่สามารถดึงสมรรถภาพของตัวตนจริงๆ ของคนเหล่านั้นออกมาได้มากนัก จึงทำให้มีประสิทธิภาพที่ค่อนข้างอ่อนลงกว่าที่ควรจะเป็น
“ท่านหลินมู่อวี่โปรดระวังตัวนะขอรับ! มันเป็นถึงพยัคฆ์กระหายโลหิตอายุกว่าห้าพันเจ็ดร้อยปี!” เว่ยโฉวตะโกนขึ้นอย่างละล่ำละลัก
หลินมู่อวี่พยักหน้า “เจ้าห้ามโจมตีจนกว่าข้าจะสั่ง! ห้ามเข้าใกล้พยัคฆ์กระหายโลหิต! และถ้าข้าสั่งให้โจมตี พวกเจ้าควรใช้ลูกธนูยิงมันจากระยะไกลเท่านั้น!
“ขอรับ!”
‘โฮก!’
พยัคฆ์กระหายโลหิตส่งเสียงร้องคำรามยาวอย่างจองหอง คงไม่มีผู้ใดกล้าต่อกรกับมันมานาน…มิเช่นนั้นมันคงไม่แผ่รังสีราชันเยี่ยงนี้ พยัคฆ์กระหายโลหิตกระโจนไปด้านหน้าหวังจะตะปบเข้าที่ศีรษะของหลินมู่อวี่และทำเขาให้ตายภายในครั้งเดียว
น่าเสียดายที่หลินมู่อวี่ในตอนนี้แข็งแกร่งและรวดเร็วกว่าเดิมมาก ท