ดชัง ชายผู้นั้นกล่าวขึ้น “เจ้าฉู่ฮว่ายเสิงช่างไม่เจียมตัว คิดจะเป็นคางคกฝันกินเนื้อหงส์ เฮอะ! คุณหนูของข้าไม่ใช่ผู้ที่เจ้าจะแตะต้องได้! เมื่อใดที่เสินโหวทราบเรื่องนี้ เจ้าจะต้องสิ้นชีพเป็นแน่!!”
เจิ้งเซียงและฉู่ฮว่ายเสิงมิได้ตระหนักถึงภัยอันตรายที่กำลังล่วงล้ำเข้ามาในขณะที่พวกเขากำลังดื่มด่ำกับความสุขในห้วงแห่งความรัก
นี่เป็นวันที่แสนพิเศษสำหรับทั้งสอง
ความสุขที่สุดในโลกหล้าคือการได้รับรู้ว่าคนที่ตนมีใจให้…ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
เสียงร้องของไก่ฟ้าป่าทำลายความเงียบสงบยามค่ำคืน แสงของดวงอาทิตย์ลอดผ่านก้อนเมฆย้อมท้องฟ้าให้สว่างไสว
หลินมู่อวี่ตื่นขึ้นพร้อมความรู้สึกสดชื่นเพราะได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม เขาฟื้นฟูพลังทั้งหมดที่สูญเสียไปในเจดีย์ทงเทียน จากนั้นหลินมู่อวี่ได้นั่งพร้อมกับโบกมือ เขารับรู้ได้ว่าร่างกายของตนเต็มไปด้วยพลังปราณ ซึ่งได้รับการฟื้นฟูถึงขั้นสูงสุดอย่างทันท่วงทีสำหรับการปฏิบัติติภารกิจถัดไปของหน่วยองครักษ์อินทรี
“ท่านตื่นแล้วหรือขอรับ?”
เว่ยโฉวที่อยู่ห่างออกไปเผยยิ้มแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ “หน่วยวิญญาณอัคนีได้จัดเตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว เราสามารถออกเดินทางได้ในทันทีหลังจากรับประทานเสร็จขอรับ”
“อืม!”
หน่วยวิญญาณอัคนีเป็นเพียงชื่อของคนครัวในกองทัพทหารทั้งห้าสิบนายของหลินมู่อวี่ มีห้านายรับผิดชอบขุดหลุมเพื่อก่อไฟและทำอาหาร แม้ทหารกลุ่มนี้จะมีเพียงไม่กี่คน ทว่าพวกเขาก็มีความส
