ล็กอาถรรพ์อันล้ำค่าที่มีอายุกว่าพันปี มีศิลาทะยานนภาฝังอยู่ภายใน ซึ่งองค์ประกอบต่างๆ ที่ได้กล่าวมานี้จะช่วยลดแรงกระแทกเวลาเจ้าต่อสู้ ลองสวมดีหรือไม่?”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่รับชุดเกราะมาด้วยความตื่นเต้น เขาเดินตรงมาที่กลางห้องโถงเพื่อสวมใส่มัน จู่ ๆ ก็มีแสงสีทองเปล่งประกายออกมาจากชุดเกราะที่เขากำลังสวมใส่ทันที…หินสีดำทั้งแปดก้อนที่ถูกฝังอยู่บนชุดเกราะนี้คงจะเป็นศิลาทะยานนภาที่ท่านปู่พูดถึงอย่างแน่นอน ชุดเกราะนี้น่าจะหนักราว ๆ หนึ่งร้อยชั่ง (1 ชั่ง เท่ากับ 0.5 กิโลกรัม) ทว่าหลินมู่อวี่รู้สึกถึงความหนักไม่ถึงห้าสิบชั่งเสียด้วยซ้ำ คุณสมบัติของชุดเกราะถือว่าเป็นของวิเศษอันล้ำค่าได้เลย เขารีบประสานมือพูดอย่างปีติ “เป็นพระคุณอย่างสูงขอรับท่านปู่เหล่ยหง ข้าถูกใจชุดเกราะนี้มาก”
“ดีแล้วที่เจ้าชอบ!”
เหล่ยหงลูบเคราขาวอย่างแผ่วเบา และกล่าวอย่างเป็นกันเอง “มันถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์ช่างตีเหล็กประจำวิหารซึ่งมีชื่อเสียงดังกระฉ่อนไปทั่วล้า จริงสิ…อาอวี่ เจ้าสมัครเข้าหน่วยองครักษ์อินทรีมิใช่หรือ? จะเดินทางไปรังอินทรีเมื่อใดล่ะ?”
“บ่ายวันนี้ขอรับ”
“เยี่ยม! ปู่จะไม่รั้งเจ้าไว้ หน่วยองครักษ์อินทรีแบกรับภารกิจที่แสนอันตราย ดังนั้นเจ้าควรระวังตัว!”
“ขอรับท่านปู่ อย่างนั้นข้าขอลา”
“ไปเถิด!”
เกอหยางเดินนำเขาออกไปพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ “อาอวี่…ทั้งเจ้าและจางเหว่ยต่างออกจากที่นี่ไป วิหารของเราคงขาดผู้มีคว