โลกันต์ได้แล้ว และทำให้ติ่งหลอมอาวุธมีเปลวไฟชั้นที่ห้าได้สำเร็จ!
เพียงแต่หลินมู่อวี่ไม่ได้รู้สึกดีใจ เพราะเขารู้สึกได้ว่าระดับกลิ่นอายความแข็งแกร่งของราชาปีศาจเจ็ดประทีปสามารถบดขยี้ราชาภูตอัคคีได้ นี่ไม่ใช่เรื่องดี ในเมื่อวิญญาณของราชาปีศาจเจ็ดประทีปจะถูกปล่อยออกมาจากทะเลจิต เช่นนั้นมันต้องไม่ยอมกลับเข้าไปดีๆ เป็นแน่ บางทีหลังจากสังหารราชาภูตอัคคีแล้ว ก็อาจเป็นการต่อสู้แย่งชิงร่างของเขาแทนก็เป็นได้
หลินมู่อวี่ถือกระบี่เหลียวหยวนออกมาจากชั้นหินอย่างรวดเร็ว ที่ห่างออกไปนั้น มือทั้งสองข้างของราชาปีศาจเจ็ดประทีปเต็มไปด้วยพลังดวงดารา กำลังปล่อยหมัดโจมตีใส่ร่างของราชาภูตอัคคีจนแตกเป็นเสี่ยง ต่อสู้ดุเดือดกันมากว่าครึ่งเดือน ราชาภูตอัคคีอ่อนแรงมาก ไหนเลยจะมีพลังต้านทาน กลับกลายเป็นราชาปีศาจเจ็ดประทีปที่ยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น มันโจมตีเข้าที่ลำตัวช่วงล่างของราชาภูติอัคคีจนแตกเป็นผุยผง!
“ไอ้ราชาปีศาจเจ็ดประทีป เจ้าเดรัจฉาน!” ราชาภูตอัคคีคำรามด้วยความโกรธแค้น
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปกลับยิ้มอย่างชั่วร้าย “ภูตอัคคี ข้าต้องขอบใจเจ้ามาก หากไม่มีพลังของเจ้า ข้าคงไม่ได้รับอิสระใหม่อีกครั้ง ขอบใจเจ้ามากจริงๆ เพื่อนยาก!”
“เจ้าพูดอะไร?!” ราชาภูตอัคคีงุนงง
วินาทีถัดมา ราชาปีศาจเจ็ดประทีปกระโจนตัวขึ้น กำปั้นสองข้างอัดแน่นด้วยพลังเจ็ดประทีปพลิกดารา และโจมตีลงมาอย่างรุนแรง ตรงเข้าใส่ร่างของราชาภูตอัคคีจนก
