งก็จะอยู่ที่นี่ด้วยใช่หรือไม่”
สายตาของถังเสี่ยวซีมีประกายความเกลียดชัง นางไม่หันไปมององค์จักรพรรดิ เพียงแค่พยักหน้าเบาๆ หากหลินมู่อวี่ตายอยู่ในเจดีย์ทงเทียนจริง ใครเป็นคนผิดอันดับแรก บางทีในใจของถังเสี่ยวซี ก็คือจักรพรรดิตรงหน้าผู้นี้แหละ
สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านชุดคลุมของฉินอินและถังเสี่ยวซี หญิงงามทั้งสองดึงดันที่จะอยู่ด้านล่างของเจดีย์ รอคอยหลินมู่อวี่ที่ไม่รู้จะปรากฏตัวหรือไม่
……
พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกหลายวัน ในนรกยังคงมีเสียงต่อสู้กันไม่ขาด การต่อสู้ของราชาปีศาจเจ็ดประทีปและราชาภูตอัคคีใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ปราณของทั้งสองอ่อนลงไปมาก ส่วนในชั้นหินส่วนลึกของภูเขา หลินมู่อวี่ยังคงฝึกพลังต่อไป
ลาวาสีแดงพุ่งทะลักขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ปะปนด้วยพลังงานวิญญาณหลายสาย ความร้อนที่แผดเผาโจมตีใส่ร่างของหลินมู่อวี่ไม่หยุดหย่อน และเขาก็ยังคงไม่ขยับ แขนทั้งสองข้างกางออกบังคับควบคุมติ่งหลอมอาวุธ ทำให้มันดูดซับและหลอมไฟโลกันตร์ที่ทะลักขึ้นมาไม่หยุด
เขาหลับตาลง ปล่อยให้ไฟโลกันตร์ทะลุผ่านผิวหนังเข้าสู่เส้นชีพจร เซลล์ทุกอณูในร่างกายถูกไฟโลกันต์หลอมอย่างรวดเร็ว ประกายสีแดงที่ร้อนแรงเปล่งออกมาจากชั้นผิวหนัง ผิวหนังทั้งร่างเปล่งประกายราวกับทารกแรกเกิด
“อ่า…”
เขาผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ
ไฟโลกันต์ หลอมสำเร็จแล้ว!
เขานับนิ้วคำนวณ นี่วันที่ยี่สิบแล้วที่เขามายังนรกชั้นสิบเอ็ด สิบหกวันเต็ม ในที่สุดก็หลอมรวมไฟ
