สภาพวิญญาณแบบนี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งพอ ทั้งยังเจอกับการโจมตีด้วยประทีปที่สามที่หลินมู่อวี่เพิ่งจะสำเร็จ ร่างวิญญาณของมันจึงพลันแตกสลาย สีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “เจ้า…เจ้าหลอมไฟโลกันตร์ได้แล้วอย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว”
หลินมู่อวี่คำรามออกมาก็เพิ่มพลังให้ติ่งหลอมอาวุธจนถึงขีดสุด และหลอมร่างขแงราชาปีศาจเจ็ดประทีปให้กลายเป็นปราณวิญญาณสายหนึ่งทันที แต่ราชาปีศาจเจ็ดประทีปนั้นยังเฉลียวฉลาด รีบบินเข้าไปในทะเลจิตของหลินมู่อวี่อย่างรวดเร็ว หนีอันตรายจากการถูกหลินมู่อวี่หลอมทิ้ง
“เป็นยังไง จะยอมไหม” หลินมู่อวี่ถามขึ้นในทะเลจิต
ราชาปีศาจเจ็ดประทีปพ่นคำด่าออกมา “ข้าไม่ยอมแพ้ ไอ้ลูกวัว ฝากไว้ก่อนเถอะ!”
เนื่องจากคนกับปีศาจด่ากันในทะเลจิตเป็นประจำ ราชาปีศาจเจ็ดประทีปจึงหัดสำเนียงตงเป่ยมาโดยไม่รู้ตัว จึงด่าได้อย่างเจ็บแสบรุนแรง
……
หลินมู่อวี่ไม่ไปสนใจราชาปีศาจเจ็ดประทีปอีก เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับสมดุลชีพจร เงยหน้ามองดวงตาปีศาจบนฟ้า รอยแยกมิตินี้ยังมีสายฟ้าและลมพายุเหมือนเดิม แต่มันอยู่สูงเกินไป อีกทั้งตนเองก็เป็นคนธรรมดา จึงไม่อาจกระโดดเข้ารอยแยกมิติได้ภายในครั้งเดียว แล้วยังไม่รู้ว่าอีกด้านของรอยแยกมิติจะมีอะไรรอคอยตนอยู่กันแน่
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาพึมพำ ปล่อยฌาณสัมผัสให้ทะลุผ่านเข้าไปในรอยแยกมิติ เป็นไปตามที่คิด ที่อีกด้านหนึ่งมีมารโลหิตและชื่อกุ่ยกำลังตั้งหน้าตั้งตารออยู่ พวกเขาก็กำลังมองตนอยู่ ทันทีท
