ี่เขาทะลุมิติกลับไป จะต้องเผชิญกับการโจมตีของมารโลหิตและชื่อกุ่ย ถึงแม้ตนเองจะพัฒนาขึ้น แต่ก็ไม่ใช่การต่อสู้ของคนสองคน ขนาดแค่ชื่อกุ่ยคนเดียวก็ยากจะต้านทานแล้ว
เขาตัดสินใจแล้ว มองไปรอบด้าน หยิบก้อนหินใหญ่สองก้อนขึ้นมา จากนั้นมองไปที่ดวงตาปีศาจบนฟ้า สูดลมหายใจ เร่งปราณยุทธ์แล้วขว้างก้อนหินทั้งสองก้อนออกไป!
“เปรี้ยง!”
เขาย่อตัวลงแล้วดีดตัวขึ้น ร่างของเขาลอยอยู่กลางอากาศ เหยียบหินก้อนแรกด้วยเท้าเปล่าอย่างรุนแรงจนหินแตก อาศัยแรงนี้ดีดตัวขึ้นต่อไปได้อีกสิบเมตร แล้วเหยียบก้อนหินก้อนที่สองอย่างแม่นยำ กระโดดสูงขึ้นไปได้อีกสิบเมตร พุ่งตรงเข้าไปในรอยแยกมิติ ทันใดนั้นกระแสความร้อนก็แผดเผาร่างกายเขา นั่นคือกระแสเวลา!
ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดการจากทะลุมิติครั้งที่สองนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะอย่างไรเสียก็มีสายเลือดมังกรปกป้องร่างกายอยู่
