ะกายดาราพุ่งขึ้นสู่ฟ้า แสบตายิ่งนัก แต่คิดจะสังหารราชาภูตอัคคีน้ันต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย
หลินมู่อวี่คร้านจะใส่ใจคนบ้าทั้งสอง กินกบเพลิงของตนเองไป พลังงานของกบสามตัวนั้นเพียงพอแล้ว หลังจากกินอิ่ม ตบพุงกางแล้วดื่มน้ำแกงลงท้องต่อ แล้วเอนหลังอยู่บนก้อนหินร้อนพักสักเล็กน้อย รู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่ต้องการสิ่งใดแล้ว
แต่ในตอนนี้เอง จู่ๆ ก็รู้สึกร้อนในท้องอย่างมาก
“เกิดอะไรขึ้น?!”
เขาขมวดคิ้ว หรือว่าจะท้องเสีย
และในตอนนี้เอง ลู่ลู่ก็บินออกมา “พี่ชาย ท่านกินเนื้อกบเพลิงเยอะเกินไป เนื้อชนิดนี้เป็นธาตุไฟบริสุทธิ์ ท่านกินกบเพลิงแต่ดันไม่ได้กำจัดความร้อน ไม่ได้นะท่าน!”
“ชิบ…”
หลินมู่อวี่ถาม “ลู่ลู่ แล้วจะดับร้อนยังไง”
ใบหน้าน้อยๆ ของลู่ลู่พลันแดงขึ้นมา “ถึงแม้ข้าจะยินดีช่วยเหลือท่าน แต่…แต่ลู่ลู่ไม่ได้มีร่างกายจริงๆ อีกอย่าง…ร่างกายลู่ลู่ก็เล็กขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่เหมาะกับขนาดของพี่ชายหรอก….ว๊าย! ข้าหมายถึงกำจัดความร้อน ไม่ใช่ไฟแบบนี้ พี่ชายท่านชั่วร้ายมาก กำจัดความร้อนที่ลู่ลู่พูดถึงเป็นแค่การขจัดพลังไฟออกจากร่างเท่านั้นเอง พี่ชายท่านคิดเยอะไปแล้วนะ!”
หลินมู่อวี่หน้าเซ็ง มองภูติระบบผู้งดงาม อดพูดขึ้นไม่ได้ “เอากับเจ้าสิ ข้าพูดแค่ประโยคเดียว แต่เจ้ากลับจินตนาการออกมาได้ขนาดนี้ ข้ายอมเจ้าจริงๆ…ลู่ลู่ บอกข้ามาซิว่าจะดับร้อนอย่างไร ตอนนี้ท้องของข้าใกล้จะไหม้หมดแล้ว!”
ลู่ลู่มองไปรอบตัว “พี่ชาย ท่านดูประ
