านั้นไม่คิดจะ “กำจัด” เขาในช่วงที่ฟ้าสว่าง แต่ถ้าถึงตอนกลางคืนก็พูดยาก
เปิดห่อผ้าที่เฟิงจี้สิงเตรียมให้ ในนั้นมีน้ำมันอยู่ไม่น้อย หลินมู่อวี่อดยิ้มออกมาไม่ได้ ยังคงเป็นเฟิงจี้สิงที่ค่อนข้างละเอียดรอบคอบ แบบนี้คืนนี้ตัวเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องแสงสว่างแล้ว
หลังจากโคจรทักษะหลอมกระดูกมังกรเจ็ดสิบสองรอบแล้ว ทั้งร่างรู้สึกสบาย ชีพจรไหลเวียนดี อาการบาดเจ็บก็หายดีแล้ว และวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าดูดซับไอวิญญาณโดยรอบอย่างบ้าคลั่งเพื่อทดแทนปราณยุทธ์ที่ตัวเขาเสียไป หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงเขาก็ฟื้นฟูกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์สูงสุดอีกครั้ง
เขาหันหลังมองออกไปยังที่ไกลๆ แสงอาทิตย์ยามเย็นนั้นอยู่ระดับเดียวกับน้ำ พระอาทิตย์ตกแล้ว
ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง บริเวณโดยรอบเงียบสงัดไร้เสียง เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงฝีเท้าม้าจากที่ไกลๆ ทหารรักษาพระองค์และทหารอวี้หลินต้องเว้นระยะห่างจากเจดีย์ทงเทียนหนึ่งลี้ และในช่วงกลางคืนดูเหมือนพวกเขาจะไม่กล้าเข้ามาใกล้เจดีย์ทงเทียน
หลังจากนั้นไม่นาน ด้านนอกก็มีพายุและฟ้าคะนอง ท้องฟ้ามีฟ้าแลบ เมฆดำหมุนวนนั้นคล้ายกำลังบ้าคลั่ง มันก่อตัวเป็นพายุหมุนขนาดยักษ์หมุนวนอยู่เหนือเจดีย์ทงเทียน
หลินมู่อวี่มองไม่เห็นด้านนอกว่าสภาพเป็นอย่างไร แต่รู้ว่าท้องฟ้ายามราตรีของที่นี่แปลกประหลาดจริงๆ
เขาลุกขึ้นยืน จุดคบเพลิงแขวนไว้ที่ผนัง จากนั้นจึงทานอาหารแห้ง
หลังจากนั้นไม่นาน ท้องฟ้าก็มืดลง ม่านราตรีย่
