างกรายเข้ามาแล้ว
ด้วยการรับรู้ของทักษะชีพจรวิญญาณ กระแสพลังที่ชั้นสองนั้นกระสับกระส่ายไม่สงบนิ่งแล้ว หลินมู่อวี่เองก็จับด้ามกระบี่เหลียวหยวนเอาไว้โดยไม่รู้ตัว กระบี่เล่มนี้เป็นที่พึ่งเพียงอย่างเดียวของตนแล้ว
“แซ่ก แซ่ก…”
บนบันไดมีเสียงเล็กๆ แผ่วเบาดังมา มือสองข้างของเขารีบจับดาบด้วยความระแวดระวัง วิญญาณยุทธ์ค่อยๆ ปรากฏขึ้น
“เจี๊ยกๆ!”
เสียงคำรามดังขึ้น เงาสีดำกระโดดพุ่งมาจากชั้นสองที่สูงหลายเมตร กรงเล็บแหวกอากาศตรงเข้าใส่ต้นคอของหลินมู่อวี่ คิดจะสังหารเขาทันที!
หลินมู่อวี่ที่เตรียมตัวอยู่ก่อนแล้วนั้น ใช้ฝีเท้าดาวตกหลบการโจมตีไปได้ ขณะเดียวกันกระบี่เหลียวหยวนก็ฟันฉัวะเข้าใส่ด้านหลังของอีกฝ่าย “เปรี้ยง” เสียงดังขึ้นพร้อมมีประกายไฟออกมา อีกฝ่ายร้องโหยหวน “กี้ด กี้ด” และกระแทกเข้ากับกำแพง แต่ก็ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้เองหลินมู่อวี่ถึงได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของมัน
เป็นลิงตัวหนึ่ง แต่กลับไม่ใช่ลิงธรรมดา แต่เป็นลิงที่มีผิวเป็นหินหนาๆ มันคือวานรหิน ดวงตามันเป็นสีแดง บนหัวของมันมีเส้นทองสี่เส้น เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสัตว์วิญญาณอายุสี่ฟันปี นัยน์ตาสีแดงมีความดุร้าย ทันใดนั้นมันก็กระโดดเข้ามาโจมตีอีกครั้ง
“เจี๊ยกๆ!”
ครั้งนี้กรงเล็บของมันปรากฏประกายไฟขึ้น เปลวเพลิงกระเพื่อมอยู่บนกรงเล็บของมัน
หลินมู่อวี่รู้ความร้ายกาจของมัน ยกมือซ้ายขึ้นมาเบาๆ เรียกกำแพงน้ำเต้าออกมา กระดองเต่าทมิฬบวกกับปราก
