าก็ไม่ทำร้ายพวกท่านก็พอแล้ว!”
ฉินเหลยอดยิ้มไม่ได้ “เช่นนั้นก็ได้ ในเมื่ออาอวี่ไม่อยากบอก พวกเราก็อย่าถามเลย กลับไปพักกันต่อเถอะ อีกหนึ่งวันก็น่าจะเข้าเขตสุสานมังกรแล้ว สัตว์วิญญาณบริเวณนี้มากขึ้นเรื่อยๆ พวกเราต้องระมัดระวังกันหน่อย”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้า หลังจากคนอื่นเข้านอนกันแล้ว เขาก็ยังคงกอดกระบี่เหลียวหยวนมองท้องฟ้า ทางช้างเผือกทอประกาย ว่ากันว่าบนท้องฟ้าจะมีดาวหนึ่งดวงที่เป็นของเรา แต่ดาวดวงไหนกันที่เป็นของเขา ดินแดนอันกว้างใหญ่แห่งนี้ถูกผู้คนขนานนามว่า “ดินแดนชุ่ยติ่ง” อาณาจักรมนุษย์หนึ่งเดียวมีชื่อว่า “อาณาจักรฉิน” เพราะมีคนของตระกูลฉินที่มีสายเลือดของมังกรที่แท้จริงปกครองอยู่ แล้วตนเองมาอยู่ที่นี่มีความหมายอะไรอย่างนั้นหรือ
แต่ว่าผ่านเหตุการณ์มามากมายขนาดนี้ จะไม่รู้สักนิดเลยจริงๆ หรือ
ทุกคืนเขาสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เป็นเพราะอะไรกัน
นึกถึงเซียงเซียง หญิงสาวผู้ที่เลือกความตายเพื่อปกป้องเขา นางอ่อนแออย่างนั้นหรือ ก็ไม่ ความจริงแล้วนางกล้าหาญมาก
นึกถึงฉู่เฟิง ที่มีชีวิตเพื่อปกป้องฉู่เหยา แต่สุดท้ายกลับต้องตายด้วยน้ำมือของคนชั่ว เขาโง่เขลาหรือ ก็ไม่ ความจริงแล้วเขานั้นยืนหยัดมั่นคงมาก
นึกถึงถั่วงอกน้อย ฉินจื่อหลิง พวกคนที่อ่อนแอที่กำลังดิ้นรนเพื่อชีวิต พวกเขาน่าเศร้าหรือ ก็ไม่ แท้จริงแล้วพวกเขาพยายามสุดกำลังแล้วต่างหาก
นึกถึงจางเหว่ย บุรุษกระดูกเหล็กที่ตอนนี้กลายเป็นคนพิการ
