าดที่ฉินจิ้นและจักรพรรรดิพระองค์ก่อนต่างไม่สามารถปลุกวิญญาณยุทธ์โซ่เทวะได้ ส่วนพวกรุ่นเยาว์ในตระกูลกลับมีแค่ฉินอินและฉินเหลยสองคนที่ปลุกโซ่เทวะได้ จึงถูกตั้งเป็นความหวังของคนยุคนี้
เพียงแต่น่าเสียดาย ทั้งสามคนพลิกสมุดรายชื่อสมุนไพรของคลังโอสถจนเกือบหลุดก็ไม่พบเถาวัลย์เอ็นมังกรและหญ้าราตรีกระจ่าง ในตอนนี้ผู้ดูแลที่อยู่ด้านข้างก็เอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง “องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ สมุนไพรทั้งสองชนิดนี้หายสาบสูญไปหลายปีแล้ว ในคลังโอสถก็ไม่มี…กระหม่อมได้ยินว่าในส่วนลึกของป่าล่ามังกรมีสถานที่แห่งหนึ่งที่เรียกกันว่า ‘สุสานมังกร’ ที่นั่นเป็นหลุมฝังศพของเผ่ามังกร หากสามารถค้นหาสุสานมังกรพบ เกรงว่าองค์หญิงต้องการเถาวัลย์เอ็นมังกรเท่าไรก็ได้นะพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่ในส่วนลึกของป่าล่ามังกรนั้นอันตรายเกินไป ดังนั้นเหล่านักปรุงโอสถจึงไปไม่ถึงที่นั่น”
“จริงหรือ”
ฉินอินกะพริบตากลมโตที่ทอประกาย แล้วยิ้ม “เช่นนั้น…”
ทันใดนั้นหลินมู่อวี่ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
ผลคือถังเสี่ยวซีรีบตอบอย่างยิ้มแย้มทันที “เช่นนั้นเราอาศัยโอกาสนี้ไปป่าล่ามังกรกันเถอะ”
ด้านข้าง ผู้บัญชาการรักษาพระองค์เฟิงจี้สิงก็รีบแย้งกลับอย่างเฉียบขาด “เหลวไหล…สุสานมังกรอยู่ที่ไหนกันแน่ แม้แต่ตัวกระหม่อมยังไม่ทราบ แล้วป่าล่ามังกรมีอันตรายมากมายขนาดไหนพวกท่านก็ควรจะรู้ชัด คนหนึ่งเป็นผู้สืบทอดราชวงศ์ฉิน อีกคนหนึ่งเป็นองค์หญิงตระกูลถังแห่งซีไห่ ฐานะของพวก
