ท่านไม่ธรรมดา อย่าได้ก่อเรื่องวุ่นวายอีกเลยพ่ะย่ะค่ะ ห้ามไปป่าล่ามังกรเด็ดขาด!”
พูดจบ เฟิงจี้สิงถลึงตาใส่ผู้ดูแลคลังโอสถอย่างดุร้าย “เรื่องที่เจ้ายุยงให้องค์หญิงไปป่าล่ามังกร ข้าจะไม่รายงานให้ฝ่าบาททรงทราบ แต่หากมีครั้งหน้าอีกละก็ ศีรษะของเจ้าได้ย้ายที่วางแน่!”
ผู้ดูแลรีบคุกเข่าร้องขอชีวิต “ท่านผู้บัญชาการโปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด ข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจขอรับ”
“เจ้าไม่ต้องมาคุกเข่าให้ข้า ข้ายังหนุ่มยังแน่น ไม่อาจจะรับได้…รีบลุกเร็วเข้า ไม่เช่นนั้นดาบของข้าคงจะได้ดื่มเลือด…”
“ขอรับ!”
หลินมู่อวี่หัวเราะอยู่ข้างๆ “พี่เฟิง ท่านอย่าไปขู่คนอื่นให้ตกใจแบบนี้สิ…”
เฟิงจี้สิงอดหัวเราะไม่ได้ “ข้าแสร้งเคร่งขรึมแล้วนะ ยังถูกเจ้าดูออกจนได้…”
ในตอนนี้ฉินอินกลับพาถังเสี่ยวซีเดินออกจากคลังโอสถ กระโดดขึ้นม้า เฟิงจี้สิงรีบตามออกมา แล้วทูลถามเสียงดัง “องค์หญิง ทรงคิดจะทำอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“เข้าเฝ้าเสด็จพ่อ ข้าอยู่คอขวดของระดับห้าสิบเก้าแล้ว ต้องไปป่าล่ามังกรเพื่อทะลวงระดับพลัง!”
“……”
……
เฟิงจี้สิงพร่ำบ่นไม่หยุด คราวนี้เป็นแหย่รังแตนเข้าแล้วจริงๆ องค์หญิงของจักรวรรดิจอมเอาแต่ใจอยากจะไปป่าล่ามังกรอีกแล้ว ทุกครั้งที่ไปไม่เคยมีเรื่องดี ครั้งนี้ก็คงไม่เว้น!
ตำหนักเจ๋อเทียน โอ่อ่าหรูหรา
ใกล้เวลาเที่ยงแล้ว จักรพรรดิฉินจิ้นกำลังจัดงานเลี้ยงพวกขุนนาง ราชเลขาธิการ รวมถึงผู้บัญชาการที่ควบคุมกรมต่างๆ และกองทัพ ล้วนนั่งอยู
